1Dla prowadzącego chór. Na melodię: Lilia świadectw. Do złotej myśli. Dawidowy. Dla pouczenia.
2Dawid walczył wówczas z Aram-Naharaim oraz z Aram-Sobą, a Joab w drodze powrotnej pokonał dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli.
3Boże, odrzuciłeś nas, złamałeś naszą obronę, Okazałeś nam gniew — Ale spraw nam odnowę!
4Wstrząsnąłeś ziemią i rozłupałeś ją. Ulecz jej spękania, bo się chwieje.
5Swój lud wystawiłeś na ciężką próbę, Napoiłeś nas odurzającym winem.
6Dałeś sztandar tym, którzy się Ciebie boją, By przetrwali atak łuczników!
7Właśnie dla wybawienia swoich ukochanych, Uratuj nas mocą swej prawicy i przybądź nam z odpowiedzią.
8I Bóg w swej świętości przemówił: Z radością rozdzielę Sychem I podzielę dolinę Sukot.
9Do Mnie należy Gilead i moim jest Manasses, Efraim jest hełmem chroniącym mą głowę, A Juda to moje berło.
10Moab jest miednicą, w której się obmywam, Na Edom rzucam mój sandał, I nad Filisteą każę odtrąbić zwycięstwo.
11Kto mnie wprowadzi do warownej twierdzy? Kto mnie poprowadzi aż do Edomu?
12Czy nie Ty, Boże, który nas odrzuciłeś? Czy nie wyruszysz, Boże, z naszymi wojskami?
13Udziel nam pomocy przeciwko wrogowi, Bo ludzki ratunek na nic się nie przyda.
14Jedynie dzięki Bogu będzie nas stać na odwagę, To On podepcze naszych nieprzyjaciół.