Mark 16— PolGdanska

¹A gdy minął sabat, Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jakóbowa, i Salome, nakupiły wonnych rzeczy, aby przyszedłszy namazały go.

²A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słoóce.

³I mówili do siebie: Któż nam odwali kamieó ode drzwi grobowych?

⁴(A spojrzawszy ujrzały, iż był kamieó odwalony;) bo był bardzo wielki.

⁵I wszedłszy w grób, ujrzały młodzieóca, siedzącego na prawicy, odzianego szatą białą; i ulękły się,

⁶Ale im on rzekł: Nie lękajcie się; Jezusa szukacie onego Nazareóskiego, który był ukrzyżowany; wstał z martwych, nie masz go tu; oto miejsce, gdzie go było położono.

⁷Ale idźcie, a powiedzcie uczniom jego, i Piotrowi, że was uprzedza do Galilei; tam go oglądacie, jako wam powiedział.

⁸A wyszedłszy prędko, uciekły od grobu: albowiem zdjęło je drżenie i zdumienie, a nikomu nic nie powiadały; bo się bały.

⁹A Jezus, gdy zmartwychwstał raniuczko pierwszego dnia po sabacie, ukazał się naprzód Maryi Magdalenie, z której był wygnał siedm dyjabłów.

¹⁰A ona szedłszy, opowiedziała tym, co z nim bywali, którzy się smucili i płakali.

¹¹A oni usłyszawszy, iż żyje, a iż jest widziany od niej, nie wierzyli.

¹²Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.

¹³A ci szedłszy opowiedzieli drugim; i tym nie uwierzyli.

¹⁴Na ostatek się też onym jedenastu wespół siedzącym ukazał, i wyrzucał im na oczy niedowiarstwo ich, i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli wzbudzonego, nie wierzyli.

¹⁵I rzekł im: Idąc na wszystek świat, każcie Ewangieliję wszystkiemu stworzeniu.

¹⁶Kto uwierzy, a ochrzci się, zbawion będzie; ale kto nie uwierzy, będzie potępion.

¹⁷A znamiona tych, co uwierzą, te naśladować będą: W imieniu mojem dyjabły wyganiać będą, nowemi językami mówić będą;

¹⁸Węże brać będą, a choćby co śmiertelnego pili, nie zaszkodzi im; na niemocne ręce kłaść będą, a dobrze się mieć będą.

¹⁹A tak Pan przestawszy z nimi mówić, wzięty jest do nieba, i usiadł na prawicy Bożej.

²⁰A oni wyszedłszy kazali wszędy, a Pan im pomagał, i słowa ich potwierdzał przez cuda, które czynili.