1Niech każdy podporządkowuje się przełożonym, których ma nad sobą, gdyż sens i porządek władzy pochodzą od Boga i przez Niego zostały ustanowione.
2Z tego powodu każdy człowiek przeciwstawiający się idei funkcjonowania władzy występuje w istocie przeciwko porządkowi ustalonemu przez Najwyższego. Kto zaś tak postępuje, sam gromadzi przeciwko sobie zarzuty i wystawia się na sąd.
3Z drugiej strony musimy też pamiętać, że w Bożej koncepcji władzy, zwierzchnicy zostali ustanowieni nie po to, by ludzie czyniący dobro mieli się ich bać, lecz aby wzbudzali oni strach u tych, którzy postępują źle. Jeśli więc chcesz żyć bez lęku w tak zaplanowanej strukturze władzy, czyń dobro, a zyskasz pochwałę od swoich zwierzchników.
4Koncepcja sprawowania władzy pochodzi bowiem od Boga, który zaplanował, że ona będzie Mu służyła dla twojego dobra. Gdybyś więc postępował źle, to powinieneś drżeć, gdyż nie na próżno władza została wyposażona w środki przymusu i karcenia. One to w zamyśle Boga mają być narzędziem do karania tych, którzy przez czynienie zła pobudzają Go do gniewu.
5Jednak nie samo zagrożenie karą powinno być główną motywacją waszego prawego funkcjonowania w tak ustalonym porządku. Poddanie się jej decyzjom jest konieczne również z uwagi na sumienie.
6Z jego to powodu rzetelnie wywiązujcie się z płacenia podatków, które w służbie publicznej powinny być wykorzystywane zgodnie z Bożym zamysłem.
7Oddawajcie zatem wszystkim to, do czego jesteście zobowiązani: komu podatek – podatek, komu cło – cło, komu bojaźń – bojaźń, a komu szacunek – szacunek.
8Nikomu niczego nie bądźcie winni z wyjątkiem ofiarnej Bożej miłości, gdyż to w niej realizuje się Boże Prawo.
9Przecież te przykazania: Nie będziesz cudzołożył; Nie będziesz mordował; Nie będziesz kradł; Nie będziesz fałszywie zeznawał przeciwko drugiej osobie; Nie będziesz pożądał, jak i wiele innych, można streścić w jednym: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.
10Miłość bowiem nie wyrządza bliźniemu krzywdy, dlatego ofiarna miłość jest wypełnieniem Prawa.
11I uświadomcie sobie, w jakich czasach żyjecie. Najwyższa bowiem pora, byście w końcu otrząsnęli się z letargu! Każdego dnia zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli.
12Mrok już ustępuje i zbliża się światłość!. Rozstańmy się zatem z uczynkami ciemności, a przywdziejmy zbroję światłości,
13aby nasze postępowanie było szlachetne – jak na światłość przystało. Ciemnością bowiem jest uczestniczenie w rozpasanych hulankach i pijaństwach, pozwalanie sobie na cudzołóstwo i swobodę seksualną, a także chamstwo, kłótnie i wszelka zazdrość.
14Wy natomiast obleczcie się w nową naturę, która odzwierciedla charakter Jezusa Chrystusa, naszego PANA, gdyż tylko w niej nie będziecie pożądać tego, o co tak zachłannie zabiega stara natura człowieka.