1Ja, Paweł, całkowicie i bez reszty oddany Chrystusowi Jezusowi, kieruję ten list, wraz z Tymoteuszem, do wspólnoty ludu wierzącego w Filippi, która razem ze swymi przełożonymi trwa w Chrystusie Jezusie.
2Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Jezusa Chrystusa – PANA – zawsze was otaczają.
3Przede wszystkim chciałbym, abyście wiedzieli, że ilekroć was wspominam, zawsze z głębi serca dziękuję za was Bogu.
4W każdej modlitwie z radością wstawiam się za wami wszystkimi
5z uwagi na wasz udział w powierzonym mi zadaniu rozpowszechnienia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, w której ogłaszanie jesteście zaangażowani od pierwszego dnia, gdy tylko ją poznaliście.
6W związku z tym nie mam żadnej wątpliwości, że Ten, który zapoczątkował w was to dobre dzieło, będzie je wydoskonalał aż do dnia powtórnego przyjścia Chrystusa Jezusa.
7Wiem, że mam prawo tak o was myśleć, ponieważ – wspierając mnie i umacniając w czasie uwięzienia, które znoszę, broniąc Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie – pokazaliście, że jesteście współuczestnikami Bożej łaski, która w ten sposób została mi dana. Z tego też powodu nieprzerwanie, i to w szczególny sposób, gościcie w moim sercu.
8A Bóg jest mi świadkiem w Chrystusie Jezusie, że bardzo tęsknię za wami wszystkimi.
9Dlatego nie ustaję w modlitwach o to, aby ofiarna postawa Bożej miłości, jaka w was się zrodziła, nadal nieustannie w was rosła i obfitowała coraz większą zdolnością duchowego zrozumienia, a także umiejętnością wybierania
10tego, co jest najlepsze i najważniejsze. Zależy mi bowiem na tym, abyście byli zdolni przygotować się w pełni na dzień powtórnego przyjścia Chrystusa i abyście wówczas okazali się czyści i nienaganni,
11co będzie owocem sprawiedliwości, jaką zostaliście obdarzeni w Jezusie Chrystusie ku czci i chwale Boga.
12Bracia i siostry, pragnę, abyście wiedzieli, że to, czego doświadczam, w rzeczywistości jedynie przysłużyło się rozpowszechnieniu Dobrej Wiadomości o ratunku, który jest w Chrystusie.
13Teraz już bowiem wszyscy w pałacu Cezara wiedzą, że zostałem uwięziony z powodu Chrystusa.
14Co więcej, dzięki moim kajdanom coraz to większa liczba braci w PANU z rosnącą śmiałością decyduje się głosić Boże Słowo.
15To prawda, iż jedni czynią to przez zawiść i chęć wzniecania sporów, inni jednak z uwagi na czyste pragnienie otoczenia Chrystusa chwałą.
16Ci ostatni, przepełnieni ofiarną Bożą miłością, rozumieją, że zostałem uwięziony dla wypełnienia wyznaczonego mi zadania ogłoszenia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie najwyższym władzom imperium,
17lecz ci, którzy nie kierują się czystymi pobudkami, mówią o Chrystusie tylko po to, by w ten sposób przysporzyć moim więzom jeszcze większych utrapień.
18Co jednak z tego wynika? Niezależnie od motywacji, jaką ktoś się kieruje – czy to obłudnie, czy szczerze – w ostatecznym efekcie Chrystus jest głoszony tu powszechnie, a to cieszy mnie najbardziej. Radość moja jest spotęgowana również tym,
19iż nabieram przekonania, że już niedługo – dzięki waszym modlitwom i wsparciu Ducha Jezusa Chrystusa – zostanę w taki czy w inny sposób uwolniony.
20A jedyną rzeczą, której pragnę, jest to, bym przechodząc przez te wszystkie doświadczenia, nie przyniósł Chrystusowi wstydu, lecz by jak zawsze, w czytelny sposób, doznał On w mym ciele wywyższenia – czy to przez życie, czy przez śmierć.
21Życie wiązałoby się dla mnie z dalszym głoszeniem Chrystusa, śmierć zaś – w wyniku której dostąpiłbym bezpośredniego z Nim spotkania – byłaby moją osobistą korzyścią.
22Ale skoro dalsza praca pośród ciągłych zmagań z obecną w nas grzeszną naturą może wydać większy owoc, to sam już nie wiem, co bym wolał.
23Obie możliwości przyciągają moje serce. Chciałbym już stąd odejść, aby być z Chrystusem, bo dla mnie jest to znacznie lepsze.
24Jednak dalsze pozostawanie w tej rzeczywistości wydaje się bardziej korzystne dla was.
25Stopniowo jednak nabieram przekonania, iż pozostanę na tym świecie jeszcze jakiś czas dla waszego umocnienia w wierze i radości,
26a także aby wasza chluba w Chrystusie Jezusie została wzmocniona moim do was przybyciem.
27Postępujcie więc na co dzień jako ci, którzy mają obywatelstwo Niebios, godnie reprezentując Chrystusa i Dobrą Wiadomość o ratunku, jaki jest w Nim ustanowiony, abym – niezależnie od tego, czy będąc u was, czy też słuchając informacji na wasz temat – miał pewność, że trwacie w duchowej jedności i jednomyślnie stajecie w obronie Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie,
28nie dając przeciwnikom w niczym się zastraszyć. Dla nich postawa, jaką w was zobaczą, będzie zapowiedzią nie tylko ich niechybnej zguby, ale i waszego zbawienia, które otrzymacie z rąk samego Boga.
29W Chrystusie bowiem otrzymaliście nie tylko przywilej całkowitego zaufania Mu w sprawie zbawienia, ale także zaszczyt znoszenia cierpień z Jego powodu.
30Pamiętajcie, że żyjemy na polu duchowej walki, którą toczymy w inny sposób, niż to czyni świat. Spodziewajcie się więc, że i wy będziecie przechodzić takie same zmagania, jakie u mnie widzieliście i o jakich teraz słyszycie.