John 19— NPD

¹Wtedy Piłat rozkazał, aby poddano Jezusa biczowaniu.

²Po biczowaniu żołnierze spletli z cierni wieniec, którym „ukoronowali” Jezusa. Potem odziali Go w szkarłatny płaszcz

³i, stając przed Nim, szydzili: — Bądź pozdrowiony „królu żydowski”!. Za każdym razem wymierzali Mu silny policzek, bijąc ręką na odlew.

⁴Piłat zaś ponownie wyszedł na zewnątrz i zwrócił się do tłumu: — Zaraz żołnierze przyprowadzą tu więźnia. Sami zobaczycie, że został on dokładnie przesłuchany, lecz żadnej winy w nim nie znaleziono.

⁵W tym momencie żołnierze wyprowadzili Jezusa na zewnątrz pretorium. Był On okryty szkarłatnym płaszczem, a na głowie miał cierniowy wieniec. Wtedy namiestnik powiedział: — Spójrzcie, oto ten człowiek!.

⁶Gdy arcykapłani i ich asysta zobaczyli Jezusa, zaczęli wrzeszczeć: — Ukrzyżuj go! Ukrzyżuj go! Lecz Piłat przerwał im: — Sami go sobie ukrzyżujcie! Ja nie znajduję w nim żadnej winy!

⁷Wówczas przywódcy żydowscy tak zawołali: — My mamy swoje Prawo i według tego Prawa on musi umrzeć, gdyż sam siebie stawia w pozycji Boga.

⁸Te słowa zaniepokoiły Piłata.

⁹Kazał więc ponownie wprowadzić Jezusa do pretorium i tam Go spytał: — Skąd ty jesteś? Jednak tym razem Jezus nic mu nie odpowiedział.

¹⁰Wtedy Piłat zapytał ponownie: — Nie odpowiadasz? Czyżbyś nie wiedział, że mam władzę ciebie zwolnić, jak również ukrzyżować?

¹¹Wtedy Jezus odrzekł: — Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdybyś nie otrzymał jej od Tego, który góruje nad tobą. Dlatego grzech większy od twojego mają ci, którzy wydali mnie tobie.

¹²Od tej chwili Piłat starał się uwolnić Jezusa, lecz przywódcy religijni jeszcze mocniej naciskali na niego, mówiąc: — Jeśli go wypuścisz, nie będziesz przyjacielem Cezara! Ktokolwiek bowiem samozwańczo ogłasza się królem, występuje przeciwko Cezarowi!.

¹³Na te słowa Piłat kazał ponownie wyprowadzić Jezusa na zewnątrz i posadził Go na swojej ławie sędziowskiej, w miejscu zwanym kamiennym podestem, które po hebrajsku nazywa się gabbata.

¹⁴A był to Dzień Przygotowania Paschy, mniej więcej w południe. Wtedy też, z ironią, zwrócił się do przywódców żydowskich: — Oto wasz „król”.

¹⁵Na co oni, wzburzeni, zaczęli głośno skandować: — Precz z nim! Zabierz go stąd! Ukrzyżuj go! Wówczas Piłat, dalej drwiąc, zapytał ich: — Jak to? Mam ukrzyżować waszego „króla”? Wtedy arcykapłani powiedzieli: — Nie mamy innego króla niż Cezar!.

¹⁶Po takim oświadczeniu Piłat skapitulował i zgodnie z ich życzeniem skazał Jezusa na ukrzyżowanie. Wtedy żołnierze zabrali Jezusa i

¹⁷kazali Mu nieść belkę krzyżową aż do miejsca zwanego Czaszką, które po hebrajsku zwie się Golgota.

¹⁸Tam Go ukrzyżowali. Po obu Jego stronach przybito do krzyży dwóch innych ludzi.

¹⁹Na Jego krzyżu żołnierze umieścili tytuł winy, który Piłat zapisał w taki sposób: JEZUS Z NAZARETU, KRÓL ŻYDOWSKI.

²⁰Z powodu tego, że miejsce ukrzyżowania znajdowało się blisko miasta, wielu Żydów mogło zapoznać się z tytułem winy Jezusa. Dokument ten został sporządzony w trzech językach: hebrajskim, łacińskim i greckim.

²¹Gdy arcykapłani przeczytali go, udali się pośpiesznie do Piłata z żądaniem, by zmienił jego treść: — Zmień obecny zapis „KRÓL ŻYDOWSKI” na taki: „Ten człowiek twierdził, że jest królem żydowskim”.

²²Lecz Piłat odrzekł: — Co napisałem, to napisałem! Niczego nie zmienię!

²³Po ukrzyżowaniu Jezusa czterej żołnierze rozdzielili pomiędzy siebie Jego szaty. Na koniec została do podziału tunika. Nie była ona szyta, lecz całkowicie tkana – od góry do dołu.

²⁴Z uwagi na to postanowili jej nie rozcinać, lecz losować, komu przypadnie ona w udziale. W ten sposób wypełniły się słowa Pisma: Me szaty rozdzielili już pomiędzy siebie, a o mą tunikę rzucili losami.

²⁵Przez cały czas pod krzyżem Jezusa stała Jego matka. Byli tam również: jej szwagierka Maria, żona Kleofasa, a także Maria z Magdali

²⁶oraz Jan – uczeń, którego On szczególnie miłował. W pewnej chwili Jezus zwrócił się do matki słowami: — Kobieto, teraz on będzie twoim synem.

²⁷Z kolei do ucznia powiedział: — Zajmij się nią jak swoją matką. Od tego momentu Jan wziął ją pod swoją opiekę.

²⁸Chwilę później Jezus, wiedząc, że wszystko już się dokonało, wyszeptał: — Pragnę!. To również stało się zgodnie z zapowiedzią, jaka jest w Piśmie.

²⁹W pobliżu zaś stało naczynie pełne winnego octu. Żołnierze nasączyli nim gąbkę i, mocując ją na pęku splecionych gałązek hizopu, przyłożyli Mu do ust.

³⁰Po skosztowaniu octu Jezus zawołał donośnym głosem: — Wykonało się!. Następnie skłonił głowę i wydał ostatnie tchnienie.

³¹Wszystko to wydarzyło się w Dzień Przygotowania Paschy. Z uwagi na to, by skazańcy nie pozostali na krzyżach na czas świąteczny – zwłaszcza że nadchodzące święto miało mieć charakter nadzwyczaj uroczysty – przywódcy religijni poprosili Piłata o zdjęcie ciał skazańców z krzyży. Dla pewności miano im wcześniej połamać golenie.

³²Przyszli więc żołnierze i połamali nogi obydwu skazańcom, którzy byli ukrzyżowani obok Jezusa.

³³Kiedy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już skonał, nie połamali Mu nóg,

³⁴tylko jeden z nich, dla pewności, przebił Mu bok włócznią, a z rany natychmiast wypłynęła krew i woda.

³⁵Ja, Jan – naoczny świadek i uczestnik tego wydarzenia – oświadczam, iż to, co tu zapisałem, jest prawdą. Informacje te spisałem rzetelnie, abyście i wy mieli pewność, że tak właśnie było.

³⁶To również stało się zgodnie z proroctwem Pisma, że Jego kości nie zostaną złamane.

³⁷W innym miejscu Pismo zapowiadało także: Będą się wpatrywać w Tego, którego przebili.

³⁸Później Józef z Arymatei – który wcześniej, obawiając się przywódców religijnych, nie afiszował się tym, że jest uczniem Chrystusa – poprosił Piłata o wydanie mu ciała Jezusa. Gdy namiestnik wyraził zgodę, Józef udał się na miejsce i zabrał ciało Jezusa.

³⁹W tym czasie przybył tam również Nikodem, który kiedyś pod osłoną nocy przyszedł porozmawiać z Jezusem. Ten przyniósł ponad trzydzieści kilogramów mieszaniny mirry i aloesu.

⁴⁰Razem obwiązali ciało Jezusa płóciennymi pasami pochówkowymi, przekładając je wonnościami, zgodnie ze zwyczajem pogrzebowym, jaki obowiązuje wśród Żydów.

⁴¹We dwóch przenieśli ciało Jezusa do ogrodu znajdującego się w pobliżu miejsca ukrzyżowania, gdzie znajdował się nieużywany dotąd grobowiec.

⁴²W nim złożyli ciało Jezusa. Spieszyli się mocno, gdyż kończył się już żydowski Dzień Przygotowania Paschy.