John 16— NPD

¹Mówię to wam, abyście nie upadali na duchu,

²gdy zaczną was wykluczać ze swoich społeczności. Nadejdzie bowiem taki czas, że prześladowcy, mordując was, będą przekonani, iż w ten sposób składają cześć Bogu.

³Będą tak czynić, ale wiedzcie, że oni nie mają nic wspólnego ani z Ojcem, ani ze mną.

⁴Mówię to wam zawczasu, abyście – gdy już zacznie się to dziać – pamiętali, że was uprzedzałem. Wcześniej o tym nie wspominałem, ponieważ – będąc z wami – chroniłem was,

⁵lecz teraz odchodzę już do Tego, który mnie posłał... Dziwi mnie tylko, dlaczego nikt z was nie pyta o miejsce, do którego się udaję?.

⁶Wiem, że to, co mówię, smutkiem napełnia wasze serca.

⁷Jednak wierzcie mi, że lepiej będzie dla was, bym odszedł. Gdybym tego nie uczynił, to Rzecznik, Opiekun i Adwokat, który ma służyć wam pomocą, nie przyszedłby do was; a tak, gdy wrócę do chwały Ojca, poślę Go do was.

⁸A kiedy On przyjdzie, wytknie światu jego grzechy. Do Niego również należeć będzie przekonywanie świata w sprawie Bożej sprawiedliwości – czym ona jest i w czym się realizuje, a także według jakiej normy odbędzie się Boży Sąd.

⁹On bowiem wykaże światu, iż jego fundamentalny grzech polega na tym, że mi nie zaufał!

¹⁰Wyjaśni mu także, iż Boża sprawiedliwość jest dostępna tylko we mnie, gdyż tylko ja mogę doprowadzić kogoś do Ojca. Innej sprawiedliwości świat nie zobaczy!

¹¹Jeśli zaś chodzi o Sąd, to pokaże, iż przywódca i prowodyr myślenia tego świata jest już osądzony, a razem z nim potępieniu podlega cała ciemność świata!

¹²Wiele jeszcze mam wam do powiedzenia, lecz w tej chwili nie bylibyście w stanie tego udźwignąć.

¹³Kiedy jednak przyjdzie Duch Prawdy, wprowadzi was w całą prawdę, ponieważ nie będzie mówił od siebie, lecz dokładnie powtórzy wam to, co usłyszy ode mnie. Również niektóre przyszłe sprawy wam ujawni.

¹⁴On mnie otoczy chwałą, gdyż każda rzecz, którą wam oznajmi, będzie pochodziła ode mnie.

¹⁵Wszystko bowiem, co jest Ojca, jest moje; dlatego powiedziałem, że wszystko, co On wam oznajmi, będzie pochodziło ode mnie.

¹⁶Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie.

¹⁷Wtedy Jego uczniowie – wyraźnie skonsternowani – rozważali między sobą, co mogą znaczyć słowa: „Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie”, a także to, że Jezus odchodzi do Ojca.

¹⁸Szczególnie poruszyły ich słowa: „chwila” i „po krótkim czasie”, lecz zupełnie nie wiedzieli, co miał na myśli.

¹⁹Jezus tymczasem, rozpoznając drążące ich pytania, sam dalej podjął temat: — Zachodzicie w głowę, co znaczą moje słowa: „Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie”.

²⁰Posłuchajcie więc uważnie, gdyż to, co teraz powiem, wydarzy się wkrótce. Będziecie płakać i lamentować, podczas gdy świat będzie się cieszyć! Jednak wasz żal i smutek przemienią się w radość, podobnie jak dzieje się z kobietą, gdy rodzi.

²¹Kiedy nadchodzi dzień porodu, cierpi ból, lecz gdy już ma dziecko w swych ramionach, z radości nie pamięta przebytego cierpienia, lecz cieszy się nowym życiem.

²²Tak samo i wy wkrótce doświadczycie bólu i cierpienia, lecz kiedy ponownie do was przyjdę, serca wasze wypełnią się radością, której nikt nie będzie w stanie wam odebrać.

²³Gdy nadejdzie ten dzień, już nie będziecie mieli potrzeby pytać mnie o cokolwiek. Uroczyście was zapewniam, że jeśli będziecie myśleć i postępować jak ja, to gdybyście poprosili Ojca o coś, On was wysłucha i da wam to, co będzie wam potrzebne.

²⁴Dotąd nigdy nie prosiliście, naśladując moje myślenie i postępowanie. Teraz jednak mówię: jeśli w taki sposób poprosicie Ojca o cokolwiek, otrzymacie to od Niego, aby radość wasza była pełna!

²⁵O wielu rzeczach mówiłem wam dotąd jedynie w przypowieściach. Nadchodzi jednak czas, kiedy już więcej nie będę mówił w przypowieściach czy przenośniach, lecz otwarcie wyjawię wam wszystko na temat istoty i natury Ojca.

²⁶Od tego dnia będziecie mogli sami zwracać się do Ojca w sposób, w jaki ja to czynię, i nie będzie już potrzeby, bym musiał za wami u Niego zabiegać.

²⁷Ojciec bowiem żyje w przyjaźni z tymi, którzy przyjaźnią się ze mną i ufają, że jestem z Boga.

²⁸A jak z woli Ojca przyszedłem na ten świat, tak już niedługoopuszczę go, by wrócić do Ojca.

²⁹Wtedy Jego uczniowie powiedzieli: — No, nareszcie mówisz w otwarty sposób, bez przenośni i przypowieści.

³⁰Teraz ponad wszelką wątpliwość widzimy, że wiesz wszystko i nawet nie ma potrzeby zadawania Ci pytań. Dlatego ufamy Ci, że jesteś z Ojca.

³¹Jezus rzekł wówczas: — Tak...? Mówicie, że mi ufacie...?

³²Ja zaś mówię, że zbliża się czas, a w zasadzie już nadszedł, że się rozproszycie i opuścicie mnie. Każdy ucieknie w swoją stronę. Jednak ja nie będę osamotniony, bo Ojciec zawsze jest ze mną.

³³Wyjawiam wam to, abyście zrozumieli, że prawdziwy pokój odnajdziecie tylko we mnie. Na świecie bowiem będziecie cierpieć ucisk, lecz wytrwajcie w zaufaniu do mnie, ponieważ ja zwyciężyłem świat!