1Trwajcie w bliskich relacjach prawdziwej przyjaźni z braćmi i siostrami w Chrystusie.
2Nie zaniedbujcie się w gościnności, gdyż dzięki niej niektórzy – nawet o tym nie wiedząc – aniołów u siebie przyjmowali.
3Pamiętajcie o uwięzionych, jakbyście razem z nimi byli zakuci w kajdany, a także o tych, którzy są krzywdzeni, razem bowiem stanowicie jedno Ciało.
4Związek małżeński niech będzie u wszystkich w poszanowaniu, a intymne współżycie małżonków niezbrukane, ponieważ Bóg potępi. tych, którzy trwają w seksualnym wyuzdaniu, w pornografii i w cudzołóstwie.
5Nie przywiązujcie swych serc do pieniędzy, lecz zadowalajcie się tym, co macie, gdyż Bóg obiecał: Nie porzucę cię ani nie pozostawię.
6Zamiast tego ze śmiałością wyznawajmy: Skoro PAN jest ze mną, nie będę się lękać, cóż bowiem może uczynić mi człowiek?
7Pamiętajcie też o przewodzących wam w zaufaniu do Najwyższego, to znaczy o tych, którzy przekazują wam Słowo Boże. Naśladujcie wiarę tych, u których dostrzegliście dobry owoc życia.
8Nigdy nie zapominajcie, że Jezus Chrystus jest zawsze taki sam: wczoraj, dziś i na wieki!
9Nie pozwalajcie zatem zwodzić się jakimkolwiek fałszywym naukom, lecz umacniajcie swoje serca Bożą łaską, a nie pokarmami. Ci bowiem, którzy swe duchowe życie opierają na przyjmowaniu pokarmów liturgicznych, w niczym sobie nie pomagają.
10Pamiętajcie, że my – w przeciwieństwie do ołtarza ziemskiej świątyni – mamy Ołtarz, z którego fizycznie niczego się nie spożywa.
11Zrozumcie w końcu, że przepisy mówiące o składaniu w świątyni przez ziemskiego arcykapłana krwi jako ofiary przebłagalnej za grzechy ludu, a także nakazujące spalanie ciał tych ofiar poza miastem, były jedynie zapowiedzią tego, iż
12Jezus, aby wypełnić Prawo Mojżeszowe i uświęcić lud własną krwią, miał ponieść mękę poza bramami miasta.
13A zatem i my – upodabniając się do Niego – czyż nie powinniśmy wychodzić poza mury naszego osobistego bezpieczeństwa, gotowi – Jego wzorem – znosić poniżenie?
14Przecież ten świat nie jest naszym trwałym domem! My dopiero zdążamy do tego, który ma nadejść!
15Dlatego głośmy chwałę Boga w Chrystusie, a naszą ofiarą wielbiącą Go niech będzie owoc warg, które wypowiadają się zgodnie z Jego Słowem i charakterem.
16Nie zapominajmy też o wyświadczaniu dobra braciom i siostrom w wierze oraz o wzajemnym pomaganiu sobie, gdyż właśnie w takich ofiarach Bóg znajduje upodobanie.
17Poddawajcie się tym, którzy przewodzą wam w poznawaniu Bożego Słowa i zaufaniu mu! Bądźcie ulegli wobec tych, którzy bez wytchnienia troszczą się o wasze dusze, z czego zresztą zdadzą sprawę przed samym Bogiem. Niech wasza postawa sprawi, że będą oni swą służbę pełnić z radością, a nie ze wzdychaniem, gdyż to – również i wam – nie wyszłoby na dobre.
18Módlcie się też i za nas, byśmy, dbając o zdrowe sumienie, trwali w tym, co jest piękne w Bożych oczach.
19W szczególności proście PANA o to, abym mógł jak najszybciej do was powrócić.
20A Bóg, który w Jezusie Chrystusie – dzięki przelaniu krwi Wiecznego Przymierza – ustanowił pokój i w osobie Jezusa, naszego PANA, Wielkiego Pasterza owiec, powstał swą mocą spośród umarłych,
21niech was wydoskonala w zdolności pełnienia wszelkiego dobra, wszystkiego, co się Jemu podoba, tak aby Jego wola realizowała się w nas, jak zrealizowała się w Jezusie Chrystusie, któremu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.
22Proszę was, drodzy bracia i siostry, abyście przyjęli te słowa zachęty, które – jak mi się zdaje – w zwięzły sposób do was skierowałem.
23Wiedzcie też, że nasz brat w wierze, Tymoteusz, został uwolniony. Jeśli przybędzie do mnie szybko, to odwiedzę was razem z nim.
24Pozdrówcie tych, którzy wam przewodzą, a także wszystkich braci i wszystkie siostry w wierze. Szczególnie serdecznie pozdrawiają was ci, którzy pochodzą z Italii.
25Łaska Boża niech będzie z wami wszystkimi.