1Współpracując zaś z Bogiem, troszczymy się o to, by nie okazało się, iż ktokolwiek z was na próżno przyjął Jego łaskę,
2którą On sam scharakteryzował tymi słowami: Gdy nadejdzie czas łaski, wysłucham cię! W dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą!. Dlatego wyraźnie wam oświadczamy: TERAZ właśnie jest czas łaski! Dzień, który zwie się TERAZ, jest owym zapowiadanym Dniem Zbawienia!
3Dlatego tak wielką wagę przykładamy do tego, by przypadkiem nie dopuścić się czegokolwiek, co mogłoby zhańbić posługę, którą prowadzimy, a przez to stać się dla kogokolwiek przeszkodą w skorzystaniu z Bożego ułaskawienia i pojednania.
4Wręcz przeciwnie, jako sługi Boga Najwyższego stawiamy siebie wszystkim za wzór nieustannej wytrwałości w znoszeniu ucisków, przeciwieństw i utrapień.
5Godnie zachowujemy się w każdej sytuacji, zarówno w chłostach, które nas spotykają, jak i w uwięzieniach, a także podczas rozruchów wzniecanych przeciwko nam. Również w codziennych trudach, bezsennych nocach i braku pożywienia
6staramy się być wzorem czystości, zachętą do głębszego poznawania Boga, wzorem cierpliwości i uprzejmości w duchu uświęcenia i zachowywaniu postawy nieobłudnej, ofiarnej Bożej miłości.
7Czynimy to, głosząc Słowo Prawdy, które jest potężną Bożą bronią zdatną do walki zarówno zaczepnej, jak i obronnej.
8W bojach tych doznajemy nie tylko chwały i uznania, lecz także pogardy i zniesławiania. Nazywają nas zwodzicielami – chociaż mówimy prawdę,
9twierdzą, że jesteśmy nieznani – a jednak sławni, prawie ginący – a przecież przy Życiu trwający, smagani bez ustanku – lecz nie uśmiercani,
10ciągle gnębieni – a jednak radośni, materialnie ubodzy – a przecież duchowo bogaci, nic niemający – a jednak posiadający wszystko, co jest nam prawdziwie potrzebne.
11Och, Koryntianie! Szczerze wam wyznajemy, iż nasze serca są dla was szeroko otwarte.
12Nasza ofiarna miłość wobec was nie jest niczym ograniczona! To raczej wy ciągle zamykacie się przed nami!
13Jak dzieciom wam tłumaczę: odpłaćcie nam taką samą otwartością i szczerością, jaką i my was darzymy.
14Nie wprzęgajcie się w jedno jarzmo z niewierzącymi!. Jakie bowiem może być partnerstwo pomiędzy sprawiedliwością a bezprawiem albo co może mieć wspólnego światłość z ciemnością?
15Czy istnieje jakakolwiek harmonia pomiędzy Chrystusem a Beliarem albo jakakolwiek wspólnota wierzącego z niewierzącym?
16Czy jest jakikolwiek związek pomiędzy prawdziwą świątynią Boga a obrazami lub figurami bożków? Przecież to my jesteśmy świątynią Boga Żywego, zgodnie z tym, co On sam powiedział: Zamieszkam pośród was i będę się przechadzał pomiędzy wami. Będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem.
17Z tego powodu PAN mówi: Wyjdźcie spośród nich i odłączcie się od nich! Tego, co nieczyste, nie dotykajcie, a ja was przygarnę
18bo, jak obiecał PAN Wszechwładny, On będzie wam Ojcem, a wy będziecie Mu synami i córkami.