1Sami zresztą zobaczcie, jak wielką, pełną ofiary miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy! Dlatego świat nie przyznaje się do nas i nie chce mieć z nami nic wspólnego, gdyż on sam nie ma jakiejkolwiek relacji z Chrystusem!
2Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, jednak nie jest jeszcze wiadome, kim będziemy w przyszłości. Wiemy jednak, że jeśli nasze podobieństwo do Niego będzie widoczne, to ujrzymy Go takim, jaki jest.
3I pamiętajcie, że każdego, kto rzeczywiście złożył swoją nadzieję w Chrystusie, poznacie po usilnym dbaniu o czystość i świętość życia, ponieważ On, nasz święty Bóg, jest czysty i niepokalany!
4Pamiętajcie również, że każdy, kto trwa w grzechu, dopuszcza się nieprawości, gdyż grzech jest nieprawością!
5Chrystus zaś pojawił się na świecie po to, by zgładzić grzech. Mógł to zrobić jedynie On, ponieważ w Nim samym nie ma i nigdy nie było żadnego grzechu!
6Oczywiste jest więc, że każdy, kto trwa w Chrystusie, nie może równocześnie trwać w grzechu! A jeśli ktoś trwa w grzechu, dowodzi jednego – że nie zna Chrystusa w osobisty sposób i nie ma z Nim żadnej relacji!
7Dzieci, nie dajcie się nikomu zwieść – każdy, kto owocuje taką sprawiedliwością, jaka była widoczna w Jezusie, wyraźnie potwierdza, że trwa w Jego sprawiedliwości.
8Kto zaś owocuje grzechem, ten należy do diabła, gdyż diabeł od samego początku nie tylko grzeszy, lecz również jest źródłem grzechu. A Syn Boży objawił się po to, by zniszczyć dzieło diabelskie.
9Każdego więc, kto prawdziwie narodził się z Ducha Bożego, cechuje to, że nie trwa w grzechu, ponieważ Boże Słowo, czyli Boże nasienie, które umocniło się w tym człowieku, chroni go od takiego postępowania. Taka osoba nie trwa w grzechu, gdyż z Boga została zrodzona.
10Po tym właśnie można odróżnić dzieci Boga od dzieci diabła. Każdy, kto nie owocuje sprawiedliwością Chrystusa, nie jest z Boga; podobnie jak ten, kto wobec braci i sióstr w wierze nie postępuje w pełni ofiarnej Bożej miłości.
11Taki jest bowiem nakaz, który słyszeliście od samego początku, byśmy odnosili się wzajemnie do siebie z ofiarną Bożą miłością.
12Nie tak jak Kain, który pozostając w mocy Złego, zamordował swego brata. A dlaczego go zamordował? Bo widział, że jego własne dzieła były złe, zaś dzieła jego brata zapowiadały Bożą sprawiedliwość.
13Z tego powodu, bracia i siostry, nie bądźcie zdziwieni, gdy doświadczacie nienawiści ze strony świata.
14Ma to miejsce, ponieważ świat zobaczył, że przeszliście ze strefy Śmierci do strefy Życia. Widać to wyraźnie w waszym postępowaniu wobec braci i sióstr w wierze, których otaczacie ofiarną Bożą miłością. A ci, którzy nie mają w sobie takiej miłości, trwają nadal w duchowej Śmierci.
15Musicie bowiem wiedzieć, że każdy, kto przechowuje w sercu nienawiść do brata lub siostry w wierze, jest w Bożych oczach mordercą. A przecież TEN, KTÓRY JEST odwiecznym Życiem, nie mieszka w ludziach mających naturę morderców.
16W Chrystusie zobaczyliśmy i w pełni poznaliśmy, na czym polega prawdziwa postawa ofiarnej Bożej miłości. On bowiem z duszy poświęcił się dla naszego dobra. A skoro On tak postąpił, to i my również z całej duszy powinniśmy troszczyć się o braci i siostry w wierze.
17Sami zresztą rozsądźcie: czy człowiek obfitujący w dobra tego świata, który widzi cierpienia i nędzę braci oraz sióstr w wierze, lecz nie udziela im pomocy, w ogóle ma w sobie jakikolwiek pierwiastek Bożej miłości?
18Dzieci, nie „miłujmy” się pustym gadaniem i deklaracjami bez pokrycia, ale czyńmy to w sposób wymierny i praktyczny!
19W ten sposób sami siebie sprawdzimy, czy rzeczywiście trwamy w Chrystusie, i przekonamy nasze serca.
20Gdyby jednak czyjeś serce nadal go oskarżało, to przecież Bóg jest większy od naszych serc i On wszystko wie najlepiej.
21Dlatego, umiłowani, nie polegajmy na emocjach serca, lecz – pełni ufności – śmiało przystępujmy do Boga,
22rozumiejąc, że jeśli stosujemy się do Jego Słowa i czynimy to, co Jemu się podoba, to z pewnością otrzymamy to, o co prosimy na podstawie Słowa.
23A wolą Boga objawioną w Słowie jest to, byśmy w pełni ufali Bożemu Synowi, Jezusowi Chrystusowi, i polegając na Jego charakterze, darzyli siebie wzajemnie taką ofiarną miłością, jaką On nam ukazał i jaką polecił nam zachowywać.
24Kto żyje Bożym Słowem, ten trwa w Chrystusie, a Chrystus w nim. A świadectwem tego, iż On w nas pozostaje, jest Duch Uświęcenia, którego Najwyższy nam udziela.