1Przewodnikowi chóru Gitejczyków, pieśń Korachidów.
2Jak wdzięczne są Twoje przybytki, WIEKUISTY Zastępów.
3Tęskni i rwie się moja dusza do tych przedsionków WIEKUISTEGO; moje serce i ma cielesna natura unoszą się do żywego Boga.
4Jak wróbel, który odnalazł dom oraz jaskółka swe gniazdo, w którym zostawiła pisklęta – tak są dla nas Twoje ołtarze, WIEKUISTY Zastępów, Królu i mój Boże.
5Szczęśliwi mieszkańcy Twego domu, będą Cię chwalić na wieki. Sela.
6Szczęśliwy człowiek, którego siła jest w Tobie, a Twoje drogi w ich sercu.
7Ci, którzy pielgrzymując przez dolinę morw, czynią ją źródłem, bo okrywa ją deszcz błogosławieństwa.
8Idą od trudu do trudu, aż ukażą się Bogu na Cyonie.
9WIEKUISTY, Boże Zastępów, wysłuchaj moją modlitwę; o Boże, usłysz Jakóba. Sela.
10Spójrz Boże na naszą tarczę; wejrzyj na oblicze Twojego pomazańca.
11Przecież dzień w Twoich przedsionkach lepszy jest od tysiąca; wolę stać w progu domu mojego Boga, niż mieszkać w namiotach bezprawia.
12Bo WIEKUISTY, Bóg prawdziwy jest słońcem i tarczą; WIEKUISTY daje łaskę i chwałę, nie odmawia dobrodziejstwa tym, co chodzą w nieskazitelności.
13WIEKUISTY Zastępów, szczęśliwy ten człowiek, który Ci ufa.