1Salomonowi. Boże, daj Twoje sądy królowi, a Twoją sprawiedliwość królewskiemu synowi.
2Aby rozsądzał Twój lud w sprawiedliwości i Twoich biednych w decyzjach.
3Niech góry zwiastują ludowi pokój, a pagórki niech się odezwą sprawiedliwością.
4Niechaj sądzi uciśnionych w narodzie, wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę.
5Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca, z pokolenia na pokolenie.
6Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię.
7Niechaj za jego dni rozkwitnie sprawiedliwy oraz pełnia pokoju, jak długo zostanie księżyc.
8I niech panuje od morza do morza, i od strumienia aż do krańców ziemi.
9Niech przed nim klękają mieszkańcy stepu, a jego wrogowie niech liżą proch.
10Oto złożą mu daninę królowie Tarszyszu, wysp, a królowie Szeby i Seby przyniosą mu haracz.
11I będą się przed nim korzyć wszyscy królowie, wszystkie ludy będą mu służyć.
12Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.
13Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia.
14Od gwałtu i grabieży wyzwala ich duszę, bo ich krew jest cenną w jego oczach.
15Więc będzie żył, i da mu złota Szeby, i nieustannie będą się modlić za niego oraz codziennie go sławić.
16W kraju będzie obfitość zboża, jego plon zaszumi jak Libanon na wierzchołkach gór, a po miastach ludzie zakwitną jak trawa ziemi.
17Jego Imię przetrwa na wieki; jego Imię wzrośnie w obliczu słońca; będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym.
18Chwała Bogu, WIEKUISTEMU, Bogu Israela, który jedyny spełnia cuda.
19Niech będzie na wieki wysławione Imię Jego chwały, i niech się Jego chwałą napełni cała ziemia. Amen i amen.
20Tu skończyły się modlitwy Dawida, syna Isajego.