Psalms 35— NBG

¹Od Dawida. Rozpraw się WIEKUISTY z tymi, co się ze mną spierają; zwalcz tych, którzy przeciw mnie walczą.

²Chwyć za puklerz i tarczę, i powstań ku mej obronie.

³Porwij oszczep i stań jak zapora przeciwko moim prześladowcom; powiedz mej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

⁴Niech się zawstydzą i zapłoną ci, co czyhają na moje życie, niech pierzchną i zarumienią się ci, którzy myślą o mojej zgubie.

⁵Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.

⁶Niech ich droga będzie ciemna i śliska, a anioł BOGA niech ich ściga.

⁷Gdyż bez przyczyny zastawili na mnie swe zgubne sidła, bez przyczyny podkopywali moje życie.

⁸Niech bezwiednie spotka ich zguba; a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają; niech sami z łoskotem w nie wpadną.

⁹Zaś moja dusza rozraduje się w WIEKUISTYM, ucieszy się Jego zbawieniem.

¹⁰Wszystkie moje członki zawołają: WIEKUISTY, kto jest równy Tobie, który wybawiasz żebrzącego od silniejszego, ubogiego i żebrzącego od łupieżcy.

¹¹Stawiają świadków przemocy, wypytują mnie o to, czego nie wiem.

¹²Złem za dobre mi płacą; chcą mnie pozbawić mego życia.

¹³A ja, w czasie ich choroby, włożyłem wór żałobny; postem trapiłem moją duszę; a moja modlitwa wracała do mojej piersi.

¹⁴Błąkałem się w czerni jakbym był przyjacielem, jak gdyby był moim bratem; pochyliłem się jak w żałobie po matce.

¹⁵A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą; oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie; szarpią mnie oraz nie poprzestają.

¹⁶Z obłudnymi szydercami i pochlebcami ostrzą na mnie zęby.

¹⁷WIEKUISTY, dopóki będziesz na to patrzał? Od zgubnych ich zamysłów, od lwiąt, wyrwij moją duszę, moją jedyną.

¹⁸Będę Cię wysławiał w wielkim zborze, będę Cię chwalił pośród licznego ludu.

¹⁹Niech nie mają ze mnie uciechy ci, co mnie niesłusznie nienawidzą oraz są bez powodu wrogami; niech nie mrugają okiem.

²⁰Bowiem głoszą niezgodę oraz zmyślają zdradliwe słowa na spokojnych tej ziemi.

²¹Rozwierają na mnie swe usta i wołają: Otóż! Otóż! Widzi to nasze oko.

²²Widzisz to BOŻE, zatem nie milcz; nie oddalaj się ode mnie, Panie.

²³Obudź się, ocuć dla mojego prawa, dla mojej sprawy, mój Boże i mój Panie.

²⁴Sądź mnie, WIEKUISTY, mój Boże, według Twojej sprawiedliwości; niech nie mają ze mnie uciechy.

²⁵Niech nie powiedzą sobie: Oto stało się nasze życzenie; niech nie powiedzą: Unicestwiliśmy go.

²⁶Niech się zawstydzą i razem się zarumienią ci, co się cieszą moją niedolą; niech okryją się hańbą i sromotą ci, co się nade mnie wynoszą.

²⁷Niech zwyciężają i się ucieszą ci, którzy pragną mojej sprawiedliwości, oraz niech zawsze mówią: Niech będzie wywyższony WIEKUISTY, który życzy pokoju swemu słudze.

²⁸A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.