Proverbs 6— NBG

¹Mój synu! Jeżeli poręczyłeś za swojego bliźniego, jeśli dla innego podałeś twoją rękę,

²jeśli się uwikłałeś słowami twoich ust, zaplątałeś mowami twych ust –

³uczyń to jedno, Mój synu, abyś się ocalił, bo popadłeś w moc swojego bliźniego: Idź, rzuć się przed nim i usilnie nalegaj na swojego bliźniego.

⁴Nie użyczaj twym oczom snu, ani drzemki twoim powiekom.

⁵Ocal się, niby sarna z rąk myśliwego i jak ptak z mocy ptasznika.

⁶Leniwcze, idź do mrówki, przypatruj się jej drogom, abyś nabrał mądrości.

⁷Aczkolwiek nie ma przywódcy, ani dozorcy, ani władzy,

⁸jednak w lecie przygotowuje swój pokarm, a podczas żniwa gromadzi swoją żywność.

⁹Leniwcze! Jak długo będziesz się wylegiwał? Kiedy się podniesiesz ze twego snu?

¹⁰Jeszcze trochę się przespać, trochę podrzemać, złożyć ręce do wypoczynku.

¹¹Ale twoje ubóstwo nadchodzi jak włóczęga oraz twój niedostatek jak gdyby zbrojny w tarczę.

¹²Nikczemnym jest człowiekiem, niecnym człowiekiem ten, co chodzi w matactwie ust;

¹³który mruga swoimi oczyma, szura nogami i swymi palcami daje znaki;

¹⁴w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.

¹⁵Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.

¹⁶Tych sześciu rzeczy nienawidzi WIEKUISTY, i jest siedem będących ohydą dla Jego Osoby:

¹⁷Wyniosłych oczu, kłamliwego języka; rąk, które wylewają niewinną krew;

¹⁸serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;

¹⁹tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.

²⁰Mój synu! Zachowaj przykazanie twojego ojca i nie zaniechaj wskazówki twojej matki.

²¹Na stałe przywiąż je do twojego serca i obwiąż wokoło twojej szyi.

²²Gdy będziesz chodził – niechaj ci przewodniczy, gdy się położysz – niechaj nad tobą czuwa, a kiedy się obudzisz – niechaj do ciebie przemówi.

²³Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia.

²⁴By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.

²⁵Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.

²⁶Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.

²⁷Czy jeśli ktoś nabierze ognia do swojego zanadrza, jego szaty się nie popalą?

²⁸Albo gdy ktoś będzie stąpał po rozpalonych węglach nie oparzą się jego nogi?

²⁹Tak bywa z każdym, kto się zbliża do żony bliźniego; nie wychodzi bezkarnie, ktokolwiek się jej dotyka.

³⁰Pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, nawet by się nasycić, gdy jest głodny.

³¹A kiedy zostaje złapany – płaci siedmiokrotnie; może oddać całą majętność swego domu.

³²Ale kto cudzołoży z kobietą jest głupcem; czyni to tylko ten, który chce się sam zgubić.

³³Pozyska razy i wstyd, i nie będzie zatartą jego hańba.

³⁴Bowiem zazdrość to męska zaciekłość, co nie oszczędza w dzień pomsty.

³⁵Nie uwzględni żadnego okupu oraz się nie ukoi, choćbyś składał i liczne dary.