1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.
2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
3Milsze jest dla WIEKUISTEGO pełnienie sprawiedliwości i słuszności – niż rzeźne ofiary.
4Wyniosłość oczu i nadętość serca – ta rola niegodziwych sama już jest winą.
5Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
7Łupiestwo niegodziwych pociągnie ich za sobą; bo wzbraniają się pełnić słuszność.
8Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
10Dusza niegodziwca łaknie złego; nie znajdzie u niego zmiłowania nawet własny towarzysz.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
13Kto zatyka swe ucho na wołanie biednego – ten sam będzie wołał i nie znajdzie posłuchu.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
15Dla sprawiedliwego radością jest spełnić sprawiedliwość; lecz zgrozą dla złoczyńców.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
17Kto lubuje się w rozkoszach – wpada w niedostatek; nie wzbogaci się ten, co miłuje wino oraz olejki.
18Okupem za sprawiedliwego będzie niegodziwy, a za prawych – oszust.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
24Butny i zuchwały, zwany szydercą, działa w szale pychy.
25Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,
26a nieustannie pała on pożądliwością; zaś sprawiedliwy użycza i nie szczędzi.
27Ofiara niegodziwego jest ohydą, zwłaszcza gdy ją składa za sprośny czyn.
28Kłamliwy świadek zginie; kto jednak świadczy, co słyszał – będzie statecznie mówił.
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
30Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
31Rumak został przygotowany na dzień boju, ale zwycięstwo przychodzi od WIEKUISTEGO.