Job 38— NBG

¹Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Ijobowi, mówiąc:

²Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?

³Jako mąż przepasz swe biodra, a Ja się ciebie zapytam, abyś Mi zdał sprawę.

⁴Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

⁵Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?

⁶Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny,

⁷gdy razem zaśpiewały poranne gwiazdy i radośnie zagrzmiały wszystkie istoty Boże?

⁸Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?

⁹Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

¹⁰Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.

¹¹I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.

¹²Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?

¹³By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

¹⁴aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

¹⁵by niegodziwym zostało zabrane ich światło i było pokruszone ramię, które jest podniesione.

¹⁶Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

¹⁷Czy odsłoniły się przed tobą bramy Krainy Umarłych, albo czy oglądałeś wrota śmiertelnej pomroki?

¹⁸Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.

¹⁹Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

²⁰byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?

²¹Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni.

²²Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

²³które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju?

²⁴Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

²⁵Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

²⁶by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?

²⁷By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń.

²⁸Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?

²⁹Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?

³⁰Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

³¹Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona?

³²Zdołasz wyprowadzić gwiazdy zodiaku w swojej porze i poprowadzić Niedźwiedzicę wraz z jej młodymi?

³³Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?

³⁴Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

³⁵Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

³⁶Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?

³⁷Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

³⁸kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

³⁹Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt;

⁴⁰gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?

⁴¹Kto krukowi przygotowuje jego pokarm, kiedy jego pisklęta wołają do Boga, tułając się bez pożywienia?