Job 32— NBG

¹A gdy ci trzej mężowie zaprzestali odpowiadać Jobowi, ponieważ uważał się za sprawiedliwego w swoich oczach;

²wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Berachela z Buz, z rodu Rama. Jego gniew zapłonął przeciw Jobowi, gdyż swą osobę czynił sprawiedliwą przed Bogiem.

³Jego gniew zapłonął także przeciwko trzem swoim przyjaciołom, bo nie znaleźli właściwej odpowiedzi, a jednak potępili Ijoba.

⁴Zaś Elihu czekał z wystosowaniem słów do Ijoba, gdyż oni byli starsi od niego w latach.

⁵Więc kiedy Elihu zobaczył, że nie ma już odpowiedzi w ustach trzech owych mężów, wtedy zapłonął jego gniew.

⁶I Elihu, syn Berachela z Buz, tak się odezwał, mówiąc: Ja jestem młody w latach, a wy jesteście starcami, dlatego się nie odważyłem i obawiałem się wypowiedzieć wam swoje zdanie.

⁷Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.

⁸Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.

⁹Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.

¹⁰Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.

¹¹Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.

¹²Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.

¹³Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.

¹⁴Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.

¹⁵Zmieszali się, więcej nie mówią, brakuje im słów.

¹⁶Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?

¹⁷Zatem i ja się odezwę z mojej strony; ja także wypowiem swoje zdanie.

¹⁸Bo jestem pełen słów, w moim wnętrzu dławi mnie wstrzymywany oddech.

¹⁹Oto moje wnętrze jest jak moszcz, któremu się nie otwiera; jak świeżo napełnione bukłaki, które muszą pęknąć.

²⁰Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.

²¹Nie uwzględnię niczyjej osoby i nie będę schlebiał żadnemu człowiekowi.

²²Bowiem nie umiem schlebiać; a i mój Stwórca czyżby mnie zaraz nie porwał?