Job 19— NBG

¹Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

²Jak długo chcecie dręczyć mą duszę i gnębić mnie słowami?

³Oto już dziesięciokrotnie mnie lżyliście i nie wstydzicie się mnie krzywdzić.

⁴A jeśli w istocie zbłądziłem, to mój błąd przy mnie zostanie.

⁵Jeżeli chcecie się nade mnie wywyższać, wtedy złóżcie mi dowód mojej hańby.

⁶Wiedzcie, że to Bóg mnie ugiął i oplątał mnie Swoją siecią.

⁷Oto wołam o zarzut, lecz nie znajduję odpowiedzi; krzyczę, ale nie ma sądu.

⁸Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

⁹Odarł mnie z mojej czci oraz strącił koronę z mojej głowy.

¹⁰Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

¹¹Rozpalił przeciw mnie Swój gniew i zaliczył mnie do Swoich wrogów.

¹²Razem nadciągnęły Jego hufce; do mnie utorowały sobie drogę i rozłożyły się dookoła mego namiotu.

¹³Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele.

¹⁴Opuścili mnie moi krewni i zapomnieli o mnie znajomi.

¹⁵Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach.

¹⁶Kiedy wołam mojego sługę – nie odzywa się, choć go błagam moimi ustami.

¹⁷Mój oddech jest wstrętny dla mojej żony, a ma prośba dla mych rodzonych braci.

¹⁸Gardzą mną nawet swawolni malcy; urągają mi, kiedy chcę wstać.

¹⁹Brzydzą się mną moi zaufani; i ci, których umiłowałem, zwrócili się przeciw mnie.

²⁰Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

²¹Zmiłujcie, zmiłujcie się nade mną, wy, moi przyjaciele, bo dotknęła mnie ręka Boga.

²²Czemu mnie prześladujecie jak Bóg i nie możecie się nasycić moją cielesną naturą?

²³Ach, gdyby zostały zapisane moje słowa, gdyby je napisano w zwoju.

²⁴W ołowiu, żelaznym rylcem, na wieki; oby wyryto je na skale.

²⁵Co do mnie, wiem, że mój Wybawca żyje, i że nad prochem wzniesie się jako ostatni.

²⁶A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istota żywa ujrzę Boga.

²⁷Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.

²⁸Gdybyście jednak powiedzieli: Czym go dalej będziemy prześladować, oraz, że korzeń rzeczy jest we mnie znaleziony;

²⁹drżyjcie przed mieczem! Gdyż zapalczywość będzie pomszczona przez miecz, byście poznali, że jest sąd.