1Pieśń nad pieśniami Salomona.
2Niech mnie pocałuje pocałunkiem ust swoich! Ach, twoja miłość jest słodsza niż wino!
3Wyborna jest wonność twoich olejków, twoje imię jak najlepszy olejek do maści! Dlatego miłują cię dziewczęta.
4Pociągnij mnie za sobą! Pobiegnijmy! Wprowadź mnie, o królu, do swoich komnat, abyśmy mogli się radować i weselić tobą, upajać się twoją miłością bardziej niż winem! Słusznie cię miłują.
5Śniada jestem, lecz piękna, o córki jeruzalemskie, jak namioty Kedaru, jak zasłony Szalma.
6Nie patrzcie tak na mnie, że śniada jestem, że opaliło mnie słońce! Synowie mojej matki rozgniewali się na mnie, kazali mi pilnować winnic, lecz nie ustrzegłam swojej własnej winnicy.
7Powiedz mi ty, którego miłuje moja dusza, gdzie pasiesz swoje stada, gdzie postój wyznaczasz w południe, abym nie musiała błąkać się wśród stad twoich towarzyszy?
8Jeżeli tego nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem owiec i paś swoje koźlęta przy szałasach pasterzy!
9Przyrównam ciebie, moja przyjaciółko, do klaczy w wozach faraona.
10Przepiękne są twoje lica wśród klejnotów, a twoja szyja wśród korali.
11Zrobimy ci klejnoty złote, nabijane srebrem.
12Dopóki król jest przy stole biesiadnym, mój nard wydaje swą woń.
13Mój miły jest mi wiązką mirry, położoną między moimi piersiami.
14Gronem henny z winnic Engaddy jest mi mój miły...
15Jakże jesteś piękna, moja przyjaciółko, jakże jesteś piękna! Twoje oczy są jak gołąbki.
16O, jakże jesteś piękny, mój miły, i jakże uroczy! Nasze łoże w zieleni.
17Belki naszego domu cedrowe, nasze stropy cyprysowe.