1Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, Kto przebywa w cieniu Wszechmocnego,
2Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja, Boże mój, któremu ufam.
3Bo On wybawi cię z sidła ptasznika I od zgubnej zarazy.
4Piórami swymi okryje cię. I pod skrzydłami jego znajdziesz schronienie. Wierność jego jest tarczą i puklerzem.
5Nie ulękniesz się strachu nocnegoAni strzały lecącej za dnia,
6Ani zarazy, która grasuje w ciemności, Ani moru, który poraża w południe.
7Chociaż padnie u boku twego tysiąc,A dziesięć tysięcy po prawicy twojej, Ciebie to jednak nie dotknie.
8Owszem, na własne oczy ujrzysz I będziesz oglądał odpłatę na bezbożnych.
9Dlatego, że Pan jest ucieczką twoją, Najwyższego zaś uczyniłeś ostoją swoją,
10Nie dosięgnie cię nic złegoI plaga nie zbliży się do namiotu twego,
11Albowiem aniołom swoim polecił,Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
12Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej.
13Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz.
14Ponieważ mnie umiłował, wyratuję go, Wywyższę go, bo zna imię moje.
15Wzywać mnie będzie, a Ja go wysłucham, Będę z nim w niedoli, Wyrwę go i czcią obdarzę,
16Długim życiem nasycę go I ukażę mu zbawienie moje.