1Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie zatracaj..." Miktam Dawidowy.
2Czy wy, możnowładcy, naprawdę wydajecie wyroki sprawiedliwe I czy słusznie sądzicie synów ludzkich?
3Raczej knujecie w sercu niesprawiedliwość, W kraju zaś ręce wasze popełniają gwałty.
4Bezbożni są odstępcami już od łona matki, Kłamcy błądzą już od samego urodzenia.
5Mają jad podobny do jadu węża, Do jadu głuchej żmii, co zatyka ucho swoje,
6Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy Ani biegłego w swej sztuce czarownika.
7Boże, połam zęby w ich ustach; Roztrzaskaj kły lwiąt, Panie!
8Niech znikną jak woda, która spływa; Niech strzały, które wypuszczą, będą stępione!
9Niech przeminą jak ślimak, który się rozpływa, Jak poroniony płód niewieści, niech nie ujrzą słońca!
10Nim chrust rozgrzeje garnki wasze, Rozrzuci go, suchy czy zielony, wiatr porywisty.
11Uraduje się sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; Stopy swoje obmyje we krwi bezbożnego.
12Wtedy powiedzą ludzie: Zaprawdę, sprawiedliwy ma nagrodę; Zaiste, jest Bóg, który sądzi na ziemi.