1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2Błogosławiony ten, który zważa na biednego, Wyratuje go Pan w czasie niedoli!
3Pan ustrzeże go i zachowa przy życiu, Szczęśliwy będzie na ziemi; I nie wyda go na pastwę nieprzyjaciół jego.
4Pan pokrzepi go na łożu boleści; W chorobie jego odwróci wszystkie cierpienia.
5Ja tedy rzekłem: Panie, zmiłuj się nade mną! Ulecz duszę moją, gdyż zgrzeszyłem przeciwko tobie!
6Nieprzyjaciele moi mówią źle o mnie: Kiedyż umrze i zaginie imię jego?
7Jeśli ktoś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie. Serce jego gromadzi niegodziwość, I gdy tylko wyjdzie na zewnątrz, rozpowiada.
8Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, Szepcą wspólnie przeciwko mnie, Obmyślają zło przeciwko mnie:
9Spadła nań śmiertelna zaraza, A skoro legł, już się nie podniesie.
10Nawet przyjaciel mój, któremu zaufałem, Który jadł mój chleb, Podniósł piętę przeciwko mnie.
11Lecz Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, A wtedy im odpłacę!
12Po tym poznam, że sobie mnie upodobałeś, Gdy nieprzyjaciel mój nie będzie się puszył nade mną.
13Lecz wesprzesz mnie dla nienaganności mojej I postawisz mnie przed sobą na wieki.
14Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, Od wieku, aż na wieki! Amen, Amen!