1Nie nam, Panie, nie nam, ale imieniu swemu daj chwałę, Dla łaski swojej, dla wierności swojej!
2Dlaczego mają mówić narody: Gdzież jest ich Bóg?
3Bóg nasz jest w niebie, Czyni wszystko, co zechce.
4Bożyszcza ich są ze srebra i złota, Są dziełem rąk ludzkich.
5Mają usta, a nie mówią, Mają oczy, a nie widzą.
6Mają uszy, a nie słyszą, Mają nozdrza, a nie wąchają.
7Mają ręce, a nie dotykają, Mają nogi, a nie chodzą, Ani nie wydają głosu krtanią swoją.
8Niech będą im podobni twórcy ich, Wszyscy, którzy im ufają!
9Izraelu! Ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich.
10Domu Aarona, ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich.
11Wy, którzy się boicie Pana, ufajcie Panu! On jest pomocą i tarczą ich.
12Pan pamięta o nas, będzie błogosławił, Będzie błogosławił domowi Izraela, Będzie błogosławił domowi Aarona.
13Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, Zarówno małym, jak i wielkim.
14Niech Pan rozmnoży was, Was i dzieci wasze!
15Bądźcie błogosławieni przez Pana, Który uczynił niebo i ziemię!
16Niebiosa są niebiosami Pana, Ale ziemię dał synom ludzkim.
17Umarli nie będą chwalili PanaAni ci, którzy zstępują do krainy milczenia.
18Ale my błogosławić będziemy Panu, odtąd i na wieki. Alleluja.