Job 39BW1975

1Czy znasz porę, kiedy kozice skalne rodzą, czy pilnujesz czasu rodzenia łań?

2Czy możesz zliczyć miesiące, kiedy donaszają i znasz czas ich miotu?

3Przykucają, by ich młode przebić się mogły i pozbywają się swych bólów,

4a gdy ich młode nabierają sił, wzrastają na otwartym polu, odchodzą i już nie wracają do nich.

5Kto wypuścił wolno dzikiego osła i kto rozwiązał pęta muła,

6któremu przeznaczyłem step na dom, a słoną krainę na mieszkanie?

7Kpi sobie ze zgiełku miasta i nie słyszy wrzasku poganiacza.

8Przebiega góry za paszą, szukając wszelkiej zieleni.

9Czy zechce ci służyć bawół albo czy przenocuje u twego żłobu?

10Czy możesz powrozem przywiązać bawoła do bruzdy albo czy będzie bronował za tobą zagony?

11Czy na nim polegasz, że ma dużo siły, i chcesz mu powierzyć swój trud?

12Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci zbiory i sprowadzi je do twojego gumna?

13Strusica radośnie bije skrzydłami, lecz czy są to skrzydła i pióra bociana?

14Znosi ona na ziemi swoje jaja i wygrzewa je w piasku,

15a nie pamięta o tym, że może je zgnieść nogą, a dzikie zwierzę je zdeptać.

16Twardo postępuje ze swymi młodymi, jakby nie były jej; nie martwi się, że jej trud jest daremny,

17gdyż Bóg pozbawił ją mądrości i nie udzielił jej rozumu.

18Gdy spłoszona unosi się wysoko, szydzi z konia i jego jeźdźca.

19Czy ty dajesz koniowi siłę, odziewasz jego kark w grzywę?

20Czy każesz mu podskakiwać jak szarańcza? Jego dumne rżenie sieje postrach.

21Drze kopytami ziemię, dumny ze swej siły, wybiega na spotkanie zbrojnych.

22Drwi z trwogi i nie lęka się, i nie ustępuje przed mieczem.

23Na nim chrzęści kołczan, błyszczy oszczep i dzida.

24Wśród zgiełku i hałasu pochłania przestrzeń i na głos trąby nie ustoi spokojnie.

25Ilekroć zabrzmi trąba, zarży: Iha! i z daleka wyczuwa bitwę, gromki głos dowódców i okrzyk wojenny.

26Czy mocą twojego rozumu wzbija się jastrząb i rozciąga swoje skrzydła ku południowi?

27Czy na twój rozkaz wznosi się orzeł i ściele wysoko swoje gniazdo?

28Na skale mieszka i nocuje na iglicach skalnych i stromych wierzchołkach.

29Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy patrzą daleko.

30Jego pisklęta chciwie piją krew, a jest wszędzie tam, gdzie są zabici.

© 1975 - 2020 Towarzystwo Biblijne w Polsce (Warszawa), Bible Society in Poland (Warsaw)

Choose Translation

Switch translation for Job 39.

Reading Settings

Paragraph viewDisplay verses as flowing paragraphs instead of individual lines
Show verse numbersDisplay verse numbers inline
Red letterHighlight the words of Christ in red

Sign in to save your reading preferences across sessions.