John 6— HTB2007

¹Daarna ging Jezus naar de andere kant van het Meer van Galilea.

²Een menigte mensen volgde Hem, omdat zij zagen dat Hij de zieken genas.

³Jezus liep de heuvel op en ging daar met Zijn discipelen zitten.

⁴Het was vlak voor het Joodse Paasfeest.

⁵Toen Jezus al die mensen zag aankomen, vroeg Hij aan Filippus: "Waar kunnen wij brood vandaan halen om die mensen te eten te geven?"

⁶Niet dat Jezus eten wilde kopen. Hij was iets anders van plan, maar was alleen benieuwd wat Filippus zou antwoorden.

⁷Filippus zei: "Al kopen wij voor 200 zilverstukken brood, dan hebben wij nog niet genoeg om iedereen te eten te geven."

⁸Andreas mengde zich in het gesprek.

⁹"Hier is een jongen, die vijf gerstebroden en twee gedroogde vissen heeft. Maar wat hebben wij daaraan voor zoveel mensen?"

¹⁰Jezus zei tegen Zijn discipelen: "Laat alle mensen in het gras gaan zitten." Toen bleek dat er alleen al zo'n 2000 mannen waren.

¹¹Toen iedereen zat, nam Jezus de broden, dankte God ervoor en begon het brood uit te delen. Met de vissen deed Hij net zo. En iedereen kon naar behoefte eten.

¹²Toen de mensen verzadigd waren, zei Jezus tegen Zijn discipelen: "Er is nog heel wat over. Haal het op, want er mag niets blijven liggen."

¹³De discipelen hadden twaalf manden nodig om het overschot op te halen.

¹⁴Het drong tot de mensen door dat Hij iets geweldigs had gedaan. "Ja", zeiden zij, "Hij moet de Profeet zijn, die komen zou!"

¹⁵Omdat Jezus merkte dat de mensen Hem wilden dwingen hun koning te worden, ging Hij alleen de bergen in.

¹⁶Bij het vallen van de avond daalden Zijn discipelen de berg af en kwamen bij het meer.

¹⁷Toen het al donker was en Jezus nog steeds wegbleef, gingen zij in een boot en staken over naar Kapernaüm.

¹⁸Plotseling begon het vreselijk te waaien en kwamen er hoge golven op het meer.

¹⁹Nadat zij ongeveer vijf kilometer geroeid hadden, zagen zij Jezus over het water lopen. Hij kwam naar hun boot toe. Zij werden bang,

²⁰maar Hij zei: "Ik ben het! Jullie hoeven niet bang te zijn."

²¹"Kom aan boord", zeiden ze. Even later legden zij in Kapernaüm aan.

²²De volgende morgen kwamen weer heel veel mensen naar de plaats waar Jezus het brood had uitgedeeld. Zij dachten dat Hij daar nog zou zijn, omdat Zijn discipelen de vorige dag alleen waren weggevaren.

²³***

²⁴Maar toen zij zagen dat Jezus er niet was, stapten zij in een paar boten die uit Tiberias waren gekomen en staken over naar Kapernaüm om Jezus te zoeken.

²⁵Toen zij Hem daar vonden, vroegen zij: "Meester, wanneer bent U hier aangekomen?"

²⁶"Ik weet wel waarom u Mij zoekt", antwoordde Hij. "U komt niet om de wonderen die u hebt gezien, maar omdat Ik u volop te eten heb gegeven.

²⁷Maak u toch niet zo druk om gewoon voedsel. Het is zo verteerd en snel bedorven. Werk voor het voedsel, dat blijft en waardoor u eeuwig leven krijgt. Ik zal u dat geven. Dat heeft God Mij opgedragen."

²⁸Zij vroegen: "Hoe kunnen wij doen wat God wil?"

²⁹Jezus antwoordde: "U moet in Mij geloven. Dat is de wil van God, want Ik ben door Hem gestuurd."

³⁰"Bewijs dat dan eens", zeiden zij. "Geef ons een teken van Uw macht. Wat doet U dan voor werk?

³¹Onze voorouders hadden in de woestijn steeds te eten. Er staat in de Boeken dat zij van Mozes brood uit de hemel kregen."

³²Jezus zei: "Dat brood uit de hemel hebben zij niet van Mozes gekregen, maar van mijn Vader.

³³Want het brood van God is Hij, Die uit de hemel is gekomen. Hij geeft het leven aan deze wereld."

³⁴"Here", zeiden zij. "Dat brood willen wij altijd wel hebben."

³⁵Jezus antwoordde: "Ik ben het brood dat leven geeft. Wie bij Mij komt, zal nooit meer honger krijgen. Wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst krijgen.

³⁶U hebt Mij gezien en toch gelooft u Mij niet. Dat heb Ik u trouwens al eens eerder gezegd.

³⁷Alle mensen die de Vader Mij geeft, zullen naar Mij toekomen. En als iemand bij Mij komt, zal Ik hem nooit wegsturen.

³⁸Ik ben niet uit de hemel gekomen om mijn eigen wil te doen, maar de wil van God Die Mij gestuurd heeft.

³⁹God wil niet dat Ik één van deze mensen, die Hij aan Mij gegeven heeft, verlies, maar dat Ik ze op de laatste dag uit de dood terughaal.

⁴⁰Mijn Vader wil dat ieder die inziet wie Zijn Zoon is en op Hem vertrouwt, eeuwig leven heeft. Ik zal hen op de laatste dag uit de dood terughalen."

⁴¹De Joden begonnen onrust te stoken, omdat Hij had gezegd: "Ik ben het brood dat uit de hemel is gekomen."

⁴²Zij zeiden tegen elkaar. "Die man is niemand anders dan Jezus, de zoon van Jozef. Wij kennen Zijn vader en moeder! Hoe durft Hij dan te zeggen dat Hij uit de hemel is gekomen?"

⁴³"Houd op met dat gemopper", zei Jezus.

⁴⁴"Niemand kan bij Mij komen als de Vader hem niet zover brengt. En op de laatste dag zal Ik hem uit de dood terughalen.

⁴⁵De profeet Jesaja heeft geschreven: 'Zij zullen allemaal door God onderwezen worden.' (A) Ieder die de stem van God hoort en naar Hem luistert, komt bij Mij.

⁴⁶Niet dat ooit iemand de Vader heeft gezien. Alleen Ik heb Hem gezien, want Ik kom bij Hem vandaan.

⁴⁷Luister goed: Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven.

⁴⁸Ik ben het brood, dat leven geeft.

⁴⁹Uw voorouders hebben in de woestijn brood uit de hemel gegeten en zijn toch gestorven.

⁵⁰Maar met dit brood uit de hemel is het anders. Wie hiervan eet, zal niet sterven.

⁵¹Ik ben het levende brood dat uit de hemel is gekomen. Wie van dit brood eet, zal altijd blijven leven. Het brood dat Ik voor het leven van de wereld zal geven, is mijn lichaam."

⁵²De Joden kregen hierover ruzie onder elkaar. "Hoe kan Hij ons Zijn lichaam te eten geven?" zeiden zij.

⁵³"Ik zeg het nog eens", zei Jezus. "Als u mijn vlees niet eet en mijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u.

⁵⁴Maar wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven. Zo iemand zal Ik op de laatste dag uit de dood terughalen.

⁵⁵Want mijn vlees is echt voedsel en mijn bloed is echte drank.

⁵⁶Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik blijf in hem.

⁵⁷Ik leef door de kracht van de Vader, Die Mij gestuurd heeft. Als iemand Mij eet, zal hij leven door mijn kracht.

⁵⁸Ik ben het brood dat uit de hemel is gekomen. Wie het eet, zal altijd blijven leven. Het is heel ander brood dan uw voorouders vroeger hebben gekregen, want die zijn tenslotte toch gestorven."

⁵⁹Hij zei deze dingen terwijl Hij in een synagoge van Kapernaüm aan het woord was.

⁶⁰Veel van Zijn volgelingen hadden moeite met deze woorden. "Wat is Hij hard", zeiden zij. "Wie kan dit nu begrijpen?"

⁶¹Jezus wist wel dat zij hierover bezig waren en vroeg hun: "Erger Ik u met mijn woorden?

⁶²En als u Mij naar de hemel ziet teruggaan, wat dan?

⁶³Het leven wordt door de Heilige Geest gegeven; lichamelijk leven heeft op zichzelf geen nut. Wat Ik gezegd heb, is zowel geest als leven.

⁶⁴Maar sommigen van u geloven Mij niet." Want Jezus wist allang wie Hem niet vertrouwden en wie Hem zou verraden.

⁶⁵Hij zei: "Daarom heb Ik u gezegd dat niemand bij Mij kan komen als de Vader hem niet zover brengt."

⁶⁶Vanaf dat moment gingen veel van Zijn volgelingen niet meer met Jezus mee. Zij wilden niets meer met Hem te maken hebben.

⁶⁷"Willen jullie niet ook liever weggaan?" vroeg Jezus aan Zijn twaalf discipelen.

⁶⁸Simon Petrus antwoordde: "Naar wie moeten wij toegaan, Here? U bent de enige Die ons over het eeuwige leven kan vertellen.

⁶⁹Wij geloven en zullen openlijk getuigen dat U de Zoon van God bent."

⁷⁰Jezus zei: "Ik heb jullie alle twaalf uitgekozen, maar één van jullie is een duivel."

⁷¹Daarmee bedoelde Hij Judas, de zoon van Simon Iskariot. Die zou Hem later verraden!