1De Naämathiet Zofar zei daarop tegen Job:
2"Moet niet iemand een antwoord geven op deze woordenvloed? Kan een mens zich door al dit gepraat rechtvaardigen?
3Moet ik mij stilhouden, terwijl ik je hoor zwetsen? Als jij met God spot, moet iemand er dan niet voor zorgen dat je je schaamt?
4Jij beweert dat je het ware geloof hebt en rein bent in de ogen van God.
5Zei God maar eens wat Hij van jou denkt!
6Zorgde Hij er maar voor dat je zelf eens het geheim van de wijsheid zou begrijpen, want er zijn twee kanten aan de wijsheid. Luister! God straft jou ongetwijfeld veel lichter dan je werkelijk verdient!
7Ken je de gedachten en plannen van God? Kun je er door lang zoeken achter komen wat de grenzen van de Almachtige zijn?
8Die grenzen zijn hoger dan de hemel en dieper dan de hel. Maar wie ben jij dan dat je denkt die te kunnen zien?
9Zijn grootheid is uitgestrekter dan de aarde en breder dan de zee.
10Als Hij toesnelt, iemand gevangen neemt en het gerechtshof bijeenroept, wie zou Hem dan een halt kunnen toeroepen?
11Want Hij kent alle zonden van de kwaadaardige mens; Hij ziet de zonde zonder er naar te zoeken.
12Dat een gewone sterveling wijs kan worden, is net zo onmogelijk als dat een ezelsveulen als mens ter wereld komt.
13Maar als jij je aan God overgeeft, je handen naar Hem uitstrekt, de zonde wegdoet uit je hart en geen kwade praktijken meer toelaat bij jou thuis,
14***
15alleen dan kun je je hoofd opheffen, zonder dat je bent verontreinigd door de smetten van de zonde.
16Alleen dan zul je de ellende kunnen vergeten. Dat alles zal dan tot het verleden behoren.
17Jouw bestaan zal wolkenloos worden; elke schaduwzijde zal zo helder worden als het morgenlicht.
18Jij zult moed putten uit je hoop. Na te hebben rondgekeken, zul je rustig kunnen gaan slapen.
19Zonder angst kun je gaan liggen en velen zullen van jouw kant hulp verwachten.
20Maar voor de goddelozen zal er geen ontsnappingsmogelijkheid zijn; hun enige vooruitzicht is de dood."