1Zing dit klaaglied voor de leiders van Israël:
2Wat een vrouw was uw moeder! Een leeuwin gewoon! En haar kinderen waren jonge leeuwen!
3Eén van haar welpen (koning Joahaz (a)) groeide op tot een sterke jonge leeuw. Hij leerde zijn buit te bemachtigen en doodde zelfs mensen.
4Toen stuurden de volken hun jagers op hem af. Zij vingen hem in een valkuil en brachten hem in de boeien naar Egypte.
5Toen Israël, de leeuwin, zag dat er geen hoop meer voor haar was, koos zij één van haar andere welpen uit (koning Jojakin (B)) en voedde hem op tot een echte koning der dieren.
6Fier liep hij rond onder de andere leeuwen en ook hij leerde hoe hij zijn buit moest bemachtigen. Net als zijn voorganger werd hij een menseneter.
7Hij verwoestte paleizen en ruïneerde steden. Boerderijen lagen er verlaten bij, oogsten werden vertrapt. Het hele land beefde als men hem hoorde brullen.
8Maar de legers van vele volken omsingelden hem. Zij vingen hem in een valkuil en namen hem gevangen.
9Zij sloten hem op in een kooi en brachten hem zo voor de koning van Babel. Daar werd hij gevangen gezet, zodat zijn gebrul niet meer werd gehoord in de bergen van Israël.
10Uw moeder leek op een wijnstok die dicht bij een bevloeiingskanaal was geplant. Haar bladeren waren groen en haar vruchten mooi dank zij het vele water.
11Haar ranken waren sterk, sterk genoeg voor een koningsscepter. Zij groeide hoog boven de anderen uit en was al van ver te zien, ook door de vele takken.
12Maar in toorn werd de wijnstok uit de grond gerukt en neergeworpen. Haar ranken waren geknakt en verdorden door een harde oostenwind; haar vruchten werden verbrand.
13Nu is die wijnstok in de wildernis geplant, waar de grond hard en droog is.
14Hij wordt van binnenuit verteerd en er blijft geen enkele sterke rank over; niet een is meer geschikt als koningsscepter. De vervulling van deze trieste profetie is een klaaglied geworden.