1Koning Hizkia stuurde daarna bericht door heel Israël en Juda en schreef brieven aan Efraïm en Manasse om iedereen uit te nodigen naar de tempel in Jeruzalem te komen voor de jaarlijkse viering van het Pascha.
2De koning, zijn helpers en de vertegenwoordigers van de stad Jeruzalem hadden besloten het Pascha deze keer in de tweede maand te vieren en niet (zoals gewoonlijk) in de eerste maand. Op de normale datum zouden nog niet genoeg priesters zijn geheiligd en zou het voor de meeste mensen te kort dag zijn om op tijd naar Jeruzalem te reizen.
3***
4De koning en zijn adviseurs waren het op dit punt volkomen eens.
5Daarom stuurden zij de aankondiging van het Pascha door heel Israël, van Berséba tot Dan, en nodigden zij iedereen uit dit feest ter ere van de HERE, de God van Israël, in Jeruzalem te vieren. Het Pascha was al lange tijd niet, zoals was voorgeschreven, algemeen gevierd.
6"Keer terug tot de HERE, de God van Abraham, Isaäk en Israël", luidde de brief van de koning, "zodat Hij terugkeert naar ons, die uit de macht van de koningen van Assyrië zijn ontsnapt.
7Doe niet als uw vaders en broeders die tegen de HERE, de God van hun voorouders, zondigden en door Hem werden vernietigd.
8Wees niet zo koppig als zij waren, maar geef u over aan de HERE. Kom naar Zijn tempel die Hij voor eeuwig heeft geheiligd en dien de HERE, uw God, zodat Zijn vreselijke toorn niet langer tegen u is gericht.
9Als u zich weer tot de HERE wendt, zullen uw broeders en uw kinderen genadig worden behandeld door degenen die hen gevangen hebben genomen en kunnen zij terugkeren naar dit land. Want de HERE, uw God, is goed en genadig en Hij zal u niet de rug blijven toekeren als u naar Hem terugkeert."
10Boodschappers trokken van stad naar stad door Efraïm en Manasse, tot Zebulon toe. Maar in de meeste gevallen werden zij uitgelachen en kregen beledigende opmerkingen te horen.
11Toch waren er wel leden van de stammen van Aser, Manasse en Zebulon, die zich tot God bekeerden en naar Jeruzalem kwamen.
12Maar in Juda voelde iedereen een sterk, door God ingegeven verlangen om aan de oproep die God door de koning en zijn mensen had gegeven, gehoor te geven.
13En zo verzamelde zich in de tweede maand een enorme menigte in Jeruzalem voor de viering van het Pascha, het feest van de ongezuurde broden.
14Men ging aan het werk, verwoestte alle heidense altaren in Jeruzalem, haalde de reukwerkaltaren omver en gooide alles in de Kidron.
15Op de veertiende dag van de tweede maand slachtten de mensen hun Pascha-lammeren. De priesters en de Levieten schaamden zich dat zij zich niet beter hadden voorbereid; zij heiligden zichzelf en brachten de brandoffers de tempel binnen.
16Zij stonden op de plaatsen die waren aangegeven in de wet van Mozes, de man van God; en de priesters sprenkelden met het bloed dat zij van de Levieten kregen aangereikt.
17Omdat velen van hen die uit Efraïm, Manasse, Issaschar en Zebulon waren gekomen, onrein waren doordat zij het reinigingsritueel niet hadden ondergaan en tegen de regels in toch aten van het Pascha, slachtten de Levieten hun Pascha-lammeren om hen op die manier te heiligen. Daarna bad koning Hizkia voor hen en zei: "Moge de goede HERE iedereen vergeven die oprecht besluit Hem, de God van onze voorouders, te gaan volgen, ook al is hij mogelijk niet op de juiste manier geheiligd voor deze plechtigheid."
18***
19***
20En de HERE luisterde naar Hizkia's gebed en nam hen aan.
21Zeven dagen lang vierde het volk Israël in Jeruzalem het Pascha. Tegelijkertijd prezen de Levieten en de priesters de HERE dag aan dag met zang en muziek.
22Koning Hizkia prees de Levieten dan ook omdat zij met zoveel verstand en inzicht hun werk voor de HERE deden. Zeven dagen aten zij van hun deel, waarbij dankoffers werden gebracht en de HERE, de God van hun vaders, werd geloofd en geprezen.
23Het enthousiasme bleef en daarom besloten zij eensgezind het feest zeven dagen te verlengen.
24Koning Hizkia gaf het volk 1000 jonge stieren om te offeren en 7000 schapen; de leiders van het volk voegden daar nog eens 1000 jonge stieren en 10.000 schapen aan toe. Op dat moment kwam weer een grote groep priesters naar voren en heiligde zich.
25Een uitbundige vreugde heerste onder de inwoners van Juda, de priesters, de Levieten, de buitenlandse bezoekers en hen die uit Israël naar de viering waren gekomen.
26Sinds de tijd van koning Davids zoon Salomo was niet meer zo'n feest als dit in Jeruzalem gevierd.
27Toen gingen de priesters en de Levieten staan en zegenden alle aanwezigen. En vanuit Zijn heilige woning in de hemel luisterde de HERE naar hun gebeden.