1De verstrooier trekt tegen u op! Bewaak de vesting, houd de weg in het oog, sterk de lendenen, zet al uw kracht in!
2Voorzeker, de HEERE zal de glorie van Jakob herstellen, zoals de glorie van Israël; want plunderaars hebben hen geplunderd en hun wijnranken te gronde gericht.
3Het schild van zijn helden is rood geverfd, de dappere mannen zijn in karmozijnrood gekleed. De strijdwagens schitteren als in het vuur van fakkels op de dag dat hij zich gereedmaakt, en de lansen worden geschud.
4De strijdwagens razen door de straten, ze jagen over de pleinen. Hun uiterlijk is als fakkels, als bliksemflitsen schieten ze heen en weer.
5Hij denkt aan zijn machtigen — struikelen zullen zij op hun wegen — zij haasten zich naar haar muur en het stormdak wordt gereedgemaakt.
6De poorten van de rivieren worden opengedaan; het paleis smelt weg.
7Dit staat vast: zij wordt ontbloot, zij wordt opgebracht, terwijl haar slavinnen klagen zoals het koeren van duiven, terwijl zij zich op de borst slaan.
8Ninevé is als een watervijver, vanaf de dagen dat het bestaat, maar nu slaan zij op de vlucht! Blijf staan, blijf staan! Maar niemand keert zich om!
9Roof zilver, roof goud! Er komt geen einde aan de voorraad: de rijkdom aan allerlei kostbare voorwerpen!
10Leeg, leeggeplunderd, verwoest, het hart smelt weg en de knieën knikken, en pijnscheuten zijn in al de lendenen en de gezichten van hen allen verschieten van kleur.
11Waar is nu de verblijf plaats van de leeuwen, de open plaats voor de jonge leeuwen, waar de leeuw heen ging, de leeuwin was daar, het leeuwenwelp en niemand schrikte ze op?
12De leeuw verscheurde genoeg voor zijn welpen en wurgde voor zijn leeuwinnen, en hij vulde zijn holen met prooi, zijn verblijf plaatsen met het verscheurde.
13Zie, Ik zál u, spreekt de HEERE van de legermachten: Ik zal haar strijdwagens in rook doen opgaan en verbranden, en het zwaard zal uw jonge leeuwen verteren. Ik zal uw prooi uitroeien van de aarde, en de stem van uw gezanten zal niet meer gehoord worden.