2 Kings 25— NO2011NN

¹Då drog Nebukadnesar med heile sin hær mot Jerusalem. Det var i det niande styringsåret til Sidkia, den tiande dagen i den tiande månaden. Dei slo leir utfor byen og bygde ein voll rundt han.

²Og byen var kringsett til kong Sidkias ellevte styringsår.

³Den niande dagen i den fjerde månaden, då hungersnauda var som verst og folket ikkje hadde meir mat,

⁴braut fienden gjennom bymuren. Om natta flykta alle krigarane gjennom porten mellom dei to murane, ved kongens hage, endå kaldearane hadde kringsett byen. Og dei tok vegen mot Araba-sletta.

⁵Men kaldearhæren sette etter kongen og nådde han att på slettene ved Jeriko. Då hadde heile hæren flykta frå han og var spreidd.

⁶Kongen vart gripen og ført opp til Ribla, til kongen av Babel, som felte dommen over han.

⁷Han drap sønene til Sidkia medan han såg på. Så stakk han ut auga på Sidkia, batt han med bronselenkjer og førte han til Babel.

⁸Den sjuande dagen i den femte månaden — det var i det nittande styringsåret til Nebukadnesar — kom ein av Babel-kongens menn til Jerusalem. Han heitte Nebusaradan og var sjef for livvakta.

⁹Nebusaradan sette HERRENS hus og kongeborga i brann. Alle husa og palassa i Jerusalem brende han opp.

¹⁰Og heile kaldearhæren som stod under kommandoen hans, reiv murane rundt Jerusalem.

¹¹Så førte Nebusaradan bort dei som var att i byen, og dei som hadde falle frå og gått over til Babel-kongen, og resten av folket.

¹²Berre ein del av dei fattigaste i landet lét han vera att; dei skulle arbeida på vinmarkene og på åkrane.

¹³Kaldearane slo sund bronsesøylene i HERRENS hus, vognstativa og bronsehavet som stod der. All bronsen førte dei til Babel.

¹⁴Dei tok oskefata og eldskuffene, lysesaksene og røykjelsesskålene og alt utstyr av bronse som hadde vore i bruk i gudstenesta.

¹⁵Sjefen for livvakta tok òg med seg glopannene og offerskålene, alt som var av gull og sølv.

¹⁶Dei to søylene, det eine havet og vognstativa som Salomo hadde laga til HERRENS hus — alle desse tinga inneheldt så mykje bronse at dei ikkje kunne vegast.

¹⁷Begge søylene var atten alner høge og hadde eit søylehovud av bronse som var tre alner høgt. Rundt om på søylehovudet var det slyngornament av granateple, alt saman av bronse.

¹⁸Overhovudet over livvakta tok med seg øvstepresten Seraja, presten under han, Sefanja, og dei tre dørvaktarane.

¹⁹Frå byen tok han med seg ein hoffmann som hadde tilsyn med krigarane, fem av kongens fremste tenestemenn som endå var i byen, dessutan skrivaren til hærføraren, han som skreiv ut folk i landet til krigsteneste, og seksti mann av folket som elles fanst i byen.

²⁰Alle desse tok Nebusaradan, sjefen for livvakta, med seg. Han førte dei til Babel-kongen i Ribla.

²¹Og han slo dei i hel der, i Ribla i Hamat-landet. Slik vart folket i Juda ført bort frå landet sitt.

²²Kong Nebukadnesar av Babel sette Gedalja, son til Ahikam, son til Sjafan, til å styra over den delen av folket som var att i Juda, dei som kongen hadde late vera att.

²³Då alle hærførarane og mennene deira fekk høyra at kongen hadde sett inn Gedalja, kom dei til han i Mispa: Ismael, son til Netanja, Johanan, son til Kareah, Seraja, son til Tanhumet frå Netofa, og Jaasanja, son til ein mann frå Maaka. Alle kom dei med mennene sine.

²⁴Gedalja gjorde eid til dei og mennene deira og sa: «Ver ikkje redde kaldearane! Ver i landet og ten kongen av Babel, så skal det gå dykk vel.»

²⁵Men i den sjuande månaden kom Ismael, son til Netanja, son til Elisjama, som høyrde kongsætta til, og han hadde med seg ti mann. Dei slo i hel Gedalja og dei judearane og kaldearane som var hos han i Mispa.

²⁶Då braut heile folket opp, både små og store, og hærførarane med dei. Dei drog til Egypt, for dei var redde kaldearane.

²⁷I det trettisjuande året etter at Juda-kongen Jojakin var bortført, den tjuesjuande dagen i den tolvte månaden i det året han sjølv vart konge, tok Babel-kongen Evil-Merodak Juda-kongen Jojakin til nåde og sette han fri frå fengselet.

²⁸Han snakka venleg med han og gav han den fremste plassen mellom dei andre kongane som var hos han i Babel.

²⁹Jojakin fekk leggja av fangedrakta, og han åt alltid ved kongens bord så lenge han levde.

³⁰Sitt daglege brød fekk han av kongen, dag for dag så lenge han levde.