1Halleluja! Sæl er den mann som ottast Herren, som hev si store lyst i bodi hans.
2Hans avkjøme skal vera veldigt på jordi; ætti av dei ærlege skal verta velsigna.
3Det er velstand og rikdom i hans hus, og hans rettferd stend æveleg fast.
4Det renn upp eit ljos i myrker for dei ærlege, for den som er nådig og miskunnsam og rettferdig.
5Vel gjeng det den mann som er miskunnsam og gjev lån; han hevdar all si sak i retten.
6For dei skal ikkje rikka han i all æva; den rettferdige skal vera i æveleg minne.
7For vond tidend skal han ikkje reddast; hans hjarta er fast, det lit på Herren.
8Hans hjarta er trygt; han reddast ikkje, til dess han ser med lyst på sine fiendar.
9Han hev strått ut, han hev gjeve til dei fatige; hans rettferd stend æveleg fast, hans horn skal verta upplyft med æra.
10Den ugudlege skal sjå det og harmast, han skal skjera tenner og tærast upp; det dei ugudlege trår etter, vert upp i inkje.