1Brør, um og eit menneske vert brått gripen i nokor synd, so må de som er åndelege, hjelpa han til rettes med spaklyndes ånd; men sjå deg sjølv fyre at ikkje du og skal vert freista.
2Ber byrdene for kvarandre, og uppfyll på den måten Kristi lov!
3For dersom nokon tykkjest vera noko og er då ingen ting, so dårar han seg sjølv.
4Men kvar skal prøva si eigi gjerning, og so skal han hava ros berre etter det han sjølv er, og ikkje etter det den andre er;
5for kvar skal bera si eigi byrd.
6Den som vert upplærd i ordet, skal lata den som lærer han, få lut med seg i alt godt.
7Far ikkje vilt! Gud let seg ikkje spotta; for det som eit menneske sår; det skal han og hausta.
8For den som sår i sitt kjød, skal hausta tyning av kjøtet; men den som sår i Anden, han skal hausta æveleg liv av Anden.
9Men lat oss ikkje verta trøytte av å gjera det gode! for i si tid skal me hausta, berre me ikkje trøytnar.
10Lat oss då, medan det er høve til det, gjera det gode mot alle, men mest mot dei som høyrer trui til!
11Sjå kor store bokstavar eg skriv med til dykk med mi eigi hand!
12Alle dei som vil taka seg godt ut i kjøtet, dei nøyder dykk til å lata dykk umskjera, berre for di at dei ikkje skal verta forfylgde for Kristi kross skuld.
13For ikkje ein gong dei som let seg umskjera, held lovi sjølve; men dei vil at de skal lata dykk umskjera, so dei kann rosa seg av dykkar kjøt.
14Men det vere langt i frå meg å rosa meg av anna enn av vår Herre Jesu Kristi kross; for ved den er verdi krossfest for meg, og eg for verdi.
15For korkje umskjering eller fyrehud er noko, men berre ein ny skapning.
16Og so mange som gjeng fram etter denne rettesnori, fred og miskunn vere yver dei og yver Guds Israel!
17Heretter må ingen gjera meg bry! for eg ber Jesu merke på min lekam.
18Vår Herre Jesu Kristi nåde vere med dykkar ånd, brør! Amen.