1Колку се мили Твоите живеалишта, Господи над Воинствата!
2Мојата душа гине и копнее по Господовите дворови. Моето срце и моето тело извикуваат кон живиот Бог.
3И врапчето си наоѓа живеалиште и ластовичката гнезденце, каде ќе ги положи своите пилиња: Твоите жртвеници, Господе, над Воинствата, Царе мој, и Боже мој!
4Блажени се оние што престојуваат во Твојот дом, славејќи Те непрекратно!
5Блажен е човекот, чија сила е во Тебе, додека се подготвува за свети патишта!
6Минуваат ли низ сува долина, ја претворуваат во извор на вода, и првиот дожд ја облекува со благослов.
7Минуваат од сила во сила, се јавуваат пред Бога во Сион.
8Господи, Боже над Воинствата, чуј ја мојата молитва, послушај, Јаковов Боже!
9Ете, о Боже, штиту наш, погледај го лицето на Својот помазаник!
10Вистина, еден ден во Твоите дворови подобар е од илјада други. Повеќе сакам да стојам на прагот на Домот на мојот Бог, отколку да живеам во шаторите на грешниците.
11Господ, Бог, е сонце и штит: Тој дава благодат и слава. Не им ускратува Господ добра на оние што одат во невиност.
12Господи над Воинствата, блазе му на оној што се надева на Тебе.