Mark 10— MKB

¹И стана оттаму и дојде во пределите на Јудеја, од онаа страна на Јордан; и пак народот Му се придружи, а Тој ги поучуваше, според Својот обичај.

²И Му пристапија фарисеите и Го прашаа, за да Го искушуваат: „Дозволено ли му е на мажот, да ја остави жената?”

³А Тој им одговори и рече: „Што ви заповеда Мојсеј?”

⁴Тие рекоа: „Мојсеј дозволи да и се напише разводно писмо и да се остави.”

⁵Но Исус им рече: „Заради вашето кораво срце - тој ви ја напиша таа заповед.

⁶Но, во почетокот на создавањето, Бог ги создаде: машко и женско.

⁷Затоа човекот ќе ги остави татка си и мајка си и ќе се прилепи до жена си;

⁸и двајцата ќе бидат едно тело. И така, не се веќе две - а едно тело.

⁹И така, Бог што соединил, човекот да не раздвојува.

¹⁰И дома, учениците пак го прашаа за тоа.

¹¹И Тој им рече: „Кој ќе ја напушти својата жена и се ожени со друга, прави прељуба спрема неа.

¹²И ако таа го напушти мажот и се омажи за друг, прави прељуба.

¹³И Му донесуваа дечиња, за да ги допре, а учениците ги укоруваа.

¹⁴А кога Исус го виде тоа, негодуваше и им рече: „Оставете ги дечињата да дојдат при Мене; не им бранете; зашто на таквите им припаѓа Божјото Царство!

¹⁵Вистина ви велам, кој не го прима Божјото Царство како мало дете, нема да влезе во него.”

¹⁶И ги прегрна и ги благослови, положувајќи ги рацете врз нив.

¹⁷И кога излегуваше на пат, некој притрча, клекна пред Него и Го праша: „Добар Учителе, што да правам, за да наследам вечен живот?”

¹⁸А Исус му рече: „Зошто Ме наречуваш добар! Никој не е добар освен Единиот Бог.

¹⁹Ги знаеш заповедите: „Не убивај! Не прави прељуба! Не кради! Не сведочи лажно! Не измамувај! Почитувај ги татка си и мајка си!”

²⁰Но тој Му одговори: „Учителе, сето тоа го пазев од својата младост.”

²¹А Исус го погледна, го возљуби и му рече: „Едно не ти достига: оди, продај сè што имаш, и дај им на сиромасите и ќе имаш сокровиште на небото! И дојди, земи го крстот и следи Ме!”

²²А тој се натажи од тој збор и си отиде жалејќи, зашто имаше многу имоти.

²³И Исус погледна наоколу и им рече на Своите ученици: „Колку тешко ќе влезат богатите во Божјото Царство!”

²⁴А учениците се зачудија од Неговите зборови. Но Исус пак проговори и им рече: „Чеда, колку е тешко да влезат во Божјото Царство, оние кои се надеваат на богатство!

²⁵Полесно и е на камилата да помине низ иглени уши, отколку богат да влезе во Божјото Царство!”

²⁶А тие се зачудија уште повеќе, велејќи си еден на друг: „Тогаш, кој може да се спаси?”

²⁷Исус ги погледна и им рече: „За луѓето тоа е невозможно, но за Бога не е; зашто за Бога сè е можно!”

²⁸Петар почна да Му зборува: „Гледај, ние оставивме сè и одиме по Тебе!”

²⁹Исус пак одговори и рече: „Вистина ви велам: нема никој, кој ќе остави куќа или браќа, или сестри, или мајка или татко, или деца, или ниви, заради Мене и заради Евангелието,

³⁰а да не прими, сега стократно, во ова време: куќи, и браќа, и сестри, и мајки, и деца и ниви - заедно со гонењата - а во идниот век: вечен живот.

³¹Но мнозина први ќе бидат последни, а последните - први.”

³²А кога беа на пат искачувајќи се за Ерусалим, Исус одеше пред нив, и се чудеа; а оние кои одеа по Него се боеја. И пак ги собра Дванаесетмината и почна да им кажува што ќе Му се случи:

³³”Ете, одиме горе во Ерусалим и Човечкиот Син ќе биде предаден на главните свештеници и на книжниците и ќе Го осудат на смрт, и ќе Го предадат на многубошците;

³⁴и ќе Го исмеат, ќе Го плукаат, ќе Го бичуваат и ќе Го убијат, а Тој по три дни ќе воскресне.”

³⁵И Му пристапија Јаков и Јован, Зеведеевите синови, и Му рекоа: „Учителе, сакаме да ни сториш, што ќе побараме од Тебе.”

³⁶Тој ги праша: „Што сакате да ви направам?”

³⁷Тие пак Му рекоа: „Дај ни да седнеме еден оддесно, а еден одлево, до Тебе во Твојата слава!”

³⁸А Исус им рече: „Не знаете што барате! Можете ли да ја пиете чашата што Јас ја пијам или да се крстите со крштавањето со кое Јас се крштавам?”

³⁹Тие Му одговорија: „Можеме!” Но Исус им рече: „Ќе ја пиете чашата што Јас ја пијам и ќе бидете крстени со крштавањето со кое Јас се крштавам;

⁴⁰но да се седне оддесно или одлево до Мене, тоа не го давам Јас, а ќе им се даде на оние, за кои е приготвено.”

⁴¹А Десетмината кога чуја, почнаа да негодуваат против Јакова и Јована.

⁴²Но Исус ги повика при Себе и им рече: „Знаете дека оние, кои се сметаат за владетели на народите - господарат над нив; и дека нивните големци имаат власт над нив.

⁴³Но меѓу вас не е така; а кој сака да биде голем меѓу вас нека ви биде слуга!

⁴⁴А кој сака да биде прв меѓу вас, нека ви биде слуга на сите,

⁴⁵зашто и Човечкиот Син не дојде да Му служат, туку да служи и да ја даде Својата душа за откуп на мнозина!”

⁴⁶И дојдоа во Ерихон. А кога излегуваше од Ерихон, со Своите Ученици и со големо множество, Вартимеј, Тимеевиот син, слеп просјак, седеше покрај патот.

⁴⁷И штом чу дека тоа е Исус Назареецот, почна да вика и да вели: „Исусе, сине Давидов, смилувај ми се!”

⁴⁸А мнозина му се закануваа да молчи, но тој викаше уште посилно: „Давидов сине, смилувај ми се!”

⁴⁹Исус застана и рече: „Повикајте го!” И го повикаа слепецот и му рекоа: „Не бој се! Стани, те вика!”

⁵⁰А тој ја фрли својата наметка, скокна и дојде при Исуса.

⁵¹Исус пак проговори: „Што сакаш да ти сторам?” А слепецот Му одговори: „Учителе, да прогледам!”

⁵²Тогаш Исус му рече: „Оди си - твојата вера те спаси!” И веднаш прогледа и тргна по Него, по патот.