1Од каде се војните и од каде се борбите меѓу вас? Не доаѓаат ли од вашите страсни желби, што се борат во вашите членови?
2Сакате и немате, убивате и завидувате, и не можете да постигнете; се борите и војувате. Немате, зашто не молите.
3Барате, но не добивате, зашто барате погрешно, за да го трошите во вашите страсни желби.
4Прељубници, не знаете ли дека пријателството со светот е непријателство против Бога? И така, кој сака да му биде пријател на светот, Му станува непријател на Бога.
5Или, мислите ли дека Писмото вели напразно: „До ревност го љуби духот, кој живее во нас?”
6Но дава поголема благодат. Затоа вели: „Бог им се противи на горделивите, а на смирените им дава благодат.”
7И така, покорете Му се на Бога; а противите се на ѓаволот и ќе побегне од вас.
8Приближете се кон Бога, и Тој ќе се приближи кон вас; Исчистете ги рацете, грешници, и очистете ги срцата, луѓе со разделена душа!
9Бидете нажалени, тагувајте, и заплачете: вашата смеа нека се претвори во тага, а радоста во жалост!
10Бидете понизни пред Господа, и Тој ќе ве возвиши!
11Не клеветете се еден друг, браќа; кој го клевети својот брат или го суди својот брат, го клевети законот и го суди законот. А ако го судиш законот, не си извршител на законот, туку негов судија.
12Само еден е Законодавец и Судија, Кој може и да спаси и да погуби. А кој си ти, што го осудуваш ближниот?
13Слушајте сега вие, кои велите: „Денес или утре ќе одиме во овој или во оној град, и таму ќе останеме една година, и ќе тргуваме и ќе спечалиме”,
14вие, кои не знаете што ќе биде утре: зашто, што е вашиот живот? Вие сте пареа, која се јавува за миг, и потоа исчезнува.
15Место да зборувате: „Ако Господ сака, ќе живееме и ќе направиме ова или она”,
16вие сега се фалите во својата надуеност. Секоја таква фалба е зла.
17И така, кој знае да прави добро, а не го прави, грев му е.