Psalms 109— 2006

¹Боже, похвало моја, не премолчу­вај,

²зашто против мене се отворени грешни и лажливи усти; зборуваат со лажлив јазик против мене;

³отсекаде ме опкружуваат со злобни зборови, и без причина ме напа­ѓаат;

⁴место да ми возвратат со љубов, тие стануваат против мене, а јас се молам;

⁵ми враќаат зло за добро, омраза — за љубов:

⁶„Постави над него грешник, и ѓаво­лот да застане десно од него.

⁷Кога ќе му се суди, нека биде осуден, и молитвата негова да се прими за грев;

⁸дните негови да бидат кратки, а неговото достоинство друг да го земе;

⁹децата негови да останат сираци, а жената му — вдовица;

¹⁰децата негови да скитаат и да станат просјаци, изгонети надвор од своите домови.

¹¹Заемодавецот да му земе сѐ што има, и туѓинци да го разграбаат трудот негов;

¹²нека нема кој да го заштити, да нема и кој да се смили над сираците негови;

¹³потомството негово да загине, и да се избрише името негово во следниот род;

¹⁴да биде спомнато пред Господ беззаконието на татковците негови, и гревот на мајка му да не се очисти;

¹⁵тие секогаш да бидат пред очите на Господ, и да се избрише споменот нивни на земјата.

¹⁶Зашто не помислил да покаже милост, туку ги гонеше бедните, си­ромасите, и оние со скршено срце, за да ги уништи;

¹⁷засакал клетва — па таа нека го стигне: не посакал благослов, — тој нека се оддалечи од него;

¹⁸нека се облече во клетва како во облека; и таа нека влезе во него како вода, и како масло — во неговите коски;

¹⁹та да му биде како облека, во која се облекува, и како појас, со кој секогаш се опашува.“

²⁰Таква нека биде отплатата од Господ на оние што ме мразат и на оние што лошо зборуваат против душата моја.

²¹А мене, Господи, Господи, заш­тити ме заради Твоето име, зашто е блага милоста Твоја; избави ме,

²²зашто сум беден и сиромав, и срцето мое во мене е рането.

²³Исчезнувам како сенка што се од­далечува; ме гонат како скакулец.

²⁴Колената ми изнемоштија од пост, а телото мое ослабе.

²⁵Им станав за потсмев; оние што ме гледаат, нишаат со главите свои.

²⁶Помогни ми, Господи, Боже мој, спаси ме поради Твојата милост.

²⁷Нека разберат дека е тоа Твојата рака и дека, Ти, Господи, си го напра­вил тоа.

²⁸Тие проколнуваат, а Ти, пак, благослови; и оние што стануваат против мене нека бидат посрамени, а Твојот слуга да се зарадува.

²⁹Нека се облечат во презир противниците мои и како со облека да се покријат со својот срам,

³⁰и јас со устата моја многу ќе Го славам Господа и меѓу мнозина ќе Го прославувам,

³¹зашто застана од мојата десна страна, за да ја спаси мојата душа од оние што ме гонат.