Proverbs 19— 2006

¹Подобро сиромав, кој оди во својата непорочност, отколку богат со лажлива уста, притоа и глупав.

²Не ѝ е добро на душата без знае­ње; а кој брза со нозете, се сопнува.

³Глупавоста на човекот му го искри­вува патот негов, а срцето негово негодува против Господ.

⁴Богатството собира многу пријате­ли, а сиромавиот го напушта и пријате­лот негов.

⁵Лажниот сведок нема да остане не­казнет, и кој говори лага, нема да се спаси.

⁶Мнозина им се умилкуваат на го­лемците, и секој му е пријател на чове­кот, кој дава подароци.

⁷Сиромавиот го мразат сите негови браќа, а уште повеќе се оддалечуваат од него пријателите: трчка по нив, за да проговори — но нив ги нема.

⁸Кој се здобива со разум, ја сака ду­шата своја; кој ја пази мудроста, наоѓа среќа.

⁹Лажниот сведок нема да остане не­казнет, а кој говори лага, ќе загине.

¹⁰На глупавиот не му прилега рас­кош, уште помалку на слуга — да господари над кнезови.

¹¹Благоразумноста го прави чове­кот бавен на гнев, и за него е чест да биде попустлив кон грешките.

¹²Гневот на царот е како лавовско рикање, а милоста негова — како роса по трева.

¹³Глупав син е пропаст за татко си, и жена кавгаџика е како незапирлива капка од стреа.

¹⁴Куќата и имотот се наследуваат од родителите, а разумна жена е дар од Господ.

¹⁵Мрзливоста тера во сон, а немарна душа трпи глад.

¹⁶Кој пази заповед, ја запазува ду­шата своја, а кој не се грижи за своите патишта, ќе загине.

¹⁷Кој прави добро на сиромав, заем Му дава на Господ, и Тој ќе му плати за неговата добрина.

¹⁸Казни го синот свој, додека има надеж, и не се возбудувај од викањето негово.

¹⁹Гневниот нека трпи казна, зашто ако го пожалиш, ќе треба да го казниш уште повеќе.

²⁰Слушај совет и примај поука, за да станеш потоа мудар.

²¹Во срцето на човекот има многу мисли, но се извршува само определената од Господ.

²²Радост за човекот е неговата милостина; подобро да бидеш сиромав отколку лажливец.

²³Стравот Господов води кон жи­вот, и кој го има, секогаш ќе биде задоволен, и зло нема да го снајде.

²⁴Мрзливиот ја пружа раката кон храната, но не сака да ја подигне до устата своја.

²⁵Ако го казниш оној што се пот­смева, и простиот ќе стане разумен; и ако му укажеш на разумниот, тој ќе ја разбере поуката.

²⁶Кој го упропастува татко си и ја на­бркува мајка си, тој е бесрамен и не­чесен син.

²⁷Немој, синко, да слушаш совети што те отстрануваат од зборовите на разумни.

²⁸Лукавиот сведок се потсмева со судот, и устата на беззакониците голта неправда.

²⁹Готови се судовите за горделивите, и ударите за телото на безумните.