Matthew 19— 2006

¹Кога ги заврши Исус тие збо­рови, тргна од Галилеја и прис­тиг­на во пределите јудејски, отаде Јордан.

²По Него појде многу народ и Тој ги исцели таму.

³И дојдоа кај Него фарисеите што Го искушуваа, па Му рекоа: „Може ли чо­век да ја остави жената своја за каква и да било причина?“

⁴Тој им одговори и рече: „Не ли сте читале, дека Оној што ги создаде во по­четокот, маж и жена ги создаде, и рече:

⁵‚Затоа ќе остави човек татко и мајка и ќе се прилепи до жената своја и ќе би­дат обата едно тело.‘

⁶Па така, тие веќе не се двајца, туку едно тело. А Бог што соединил човек да не разделува.“

⁷Тие Му рекоа: „Зошто тогаш Мојсеј заповеда да ѝ даде мажот разводно пис­мо и да ја напушти?“

⁸Тој им одговори: „Заради вашите жестоки срца Мојсеј ви дозволи да ги оставате жените свои; но во почетокот не беше така.

⁹Јас, пак, ви велам: оној што ќе ја ос­тави својата жена, освен заради прељуба, и се ожени со друга, тој извршува прељуба; и оној, што ќе се ожени со на­пуштена, исто така прељубодејствува.“

¹⁰А учениците Негови Му рекоа: „Ако е таква должноста на човекот кон жената, тогаш не треба ни да се жени!“

¹¹Но Тој рече: „Секој не може да го прифати ова учење, туку само оние на кои им е дадено;

¹²зашто има скопени, така родени од мајчината утроба; а има скопени и од луѓе, но има и скопени, кои самите себе се скопиле заради цар­с­твото небесно. Кој може да прифати, нека прифати.“

¹³Тогаш кај Него доведоа деца, за да ги положи рацете над нив и да се по­мо­ли, а учениците им забрануваа.

¹⁴Но Исус рече: „Оставете ги децата и не пречете им да доаѓаат кај Мене, зашто на такви е царството небесно.“

¹⁵И откако ги положи рацете над нив, Исус си отиде оттаму.

¹⁶И ете, еден човек, кога пристапи до него, Му рече: „Учителе добар, какво добро треба да направам за да имам жи­вот вечен?“

¹⁷А Тој му одговори: „Зошто Ме на­рекуваш добар? Само Еден е добар. А ако сакаш да влезеш во животот, запазувај ги заповедите.“

¹⁸Тој Му рече: „Кои?“ А Исус од­го­во­ри: „Не убивај, не прељубодејствувај, не кради, не сведочи лажно;

¹⁹почитувај ги татка си и мајка си; са­кај го ближниот свој како себеси!“

²⁰Младиот човек Му рече: „Сето тоа сум го запазил уште од детството; што ми е уште потребно?“

²¹Исус му кажа: „Ако сакаш да би­деш совршен, оди, продај го имотот свој и раздели го на сиромаси, и ќе имаш бо­гат­ство на небото; па дојди и врви по Мене!“

²²Штом ги чу младиот човек овие зборови, си отиде нажален, бидејќи имаше голем имот.

²³А Исус им рече на учениците Свои: „Вистина, ви велам, богат мачно ќе влезе во царството небесно;

²⁴и уште ви велам: полесно ѝ е на ка­милата да мине низ иглени уши, от­кол­ку на богатиот да влезе во царството Божјо.“

²⁵Кога го чуја тоа учениците, многу се зачудија и рекоа: „Тогаш кој може да се спаси?“

²⁶Исус, ги погледна и им рече: „За луѓето тоа не е можно, но за Бога сѐ е можно.“

²⁷Тогаш Петар одговори и Му рече: „Ете, ние оставивме сѐ, и по Тебе оди­ме: што ќе стане, со нас?“

²⁸А Исус им рече: „Вистина ви велам дека вие што врвите по Мене, во новиот свет, кога Синот Човечки ќе седне на престолот на славата Своја, ќе седнете и вие на дванаесет престоли и ќе судите над дванаесетте Израелови колена;

²⁹и секој што ќе остави куќа, или брат, или сестра, или татко, или мајка, или жена, или деца, или ниви, заради Моето име, ќе наследи стопати повеќе и ќе до­бие живот вечен.

³⁰Но мнозина први ќе бидат последни, а последните први.“