Mark 3— 2006

¹И влезе пак во синагогата, а таму имаше еден човек со исушена рака.

²И пазеа на Него, дали ќе го исцели во саботен ден, за да Го обвинат.

³А Тој му рече на човекот со ису­ше­ната рака: „Застани насреде!“

⁴Ним, пак, им кажа: „Во сабота доз­во­лено ли е да прави човек добро или зло; да спаси една душа или да ја погуби?“

⁵Па, кога ги изгледа со гнев, зашто Му беше тешко поради нивните ска­ме­нети срца, му рече на човекот: „Про­тегни ја раката своја!“ Тој ја протегна и таа му стана здрава, како и другата.

⁶Фарисеите, штом излегоа, веднаш се собраа со Иродовците на совет против Него, како да Го погубат.

⁷Исус, пак, отиде со Своите ученици кон морето и по Него одеше многу на­род од Галилеја и од Јудеја,

⁸од Ерусалим и од Идумеја и отаде Јордан. Па и од Тир и Сидон, откако чу­ја какви дела врши, во голем број дојдоа кај Него.

⁹И им порача на учениците Свои да Му приготват кораб, поради народот, за да не Го туркаат;

¹⁰зашто мнозина беше излекувал, така што сите, кои беа болни, навалуваа кон Него за да се доближат до Него.

¹¹И нечистите духови, штом ќе Го ви­деа, паѓаа пред Него, викаа и говореа: „Ти си Син Божји!“

¹²Но Тој строго им забрануваше да разгласуваат за Него.

¹³Потоа се искачи на гората и ги по­вика кај Себе оние, кои Сам ги одбра и тие дојдоа кај Него.

¹⁴Избра дванаесетмина кои ги нарече апостоли да бидат со Него и да ги праќа да проповедаат;

¹⁵и да имаат власт да лекуваат бо­лес­ти и да изгонуваат демони:

¹⁶првиот Симон, кого го нарече Пе­тар;

¹⁷па Јаков Заведеев и брат му Јован, на кои им даде име Воанергес, што зна­чи, синови на громот;

¹⁸потоа Андреј, Филип, Вартоломеј, Матеј, Тома, Јаков Алфеев, Тадеј, Симон Хананеецот

¹⁹и Јуда Искариот, кој и Го предаде.

²⁰И дојдоа в куќи; и пак се собра на­род, така што тие не можеа ни леб да јадат.

²¹И кога чуја Неговите, отидоа да Го приберат, зашто се говореше дека не бил на Себеси.

²²А книжниците, што беа слегнале од Ерусалим, велеа дека во Него е Вел­зе­вул и дека демоните ги истерува со силата на заповедникот на демоните.

²³И кога ги повика, им говореше во параболи: „Како може сатаната да из­го­нува сатана?

²⁴Ако едно царство се раздели на де­лови, еден против друг, тоа царство не може да се одржи;

²⁵и, ако еден дом се раздели на де­ло­ви, еден против друг, тој дом не може да опстане;

²⁶ако и сатаната се дигнал против се­беси, и се разделил, не ќе може да се од­ржи, но му дошол крајот.

²⁷Никој не може, кога ќе влезе во ку­ќата на силен човек, да му ја ограби по­куќнината, ако најнапред не го врзе силниот; и тогаш ќе му ја земе по­куќ­нината.

²⁸Вистина, ви велам: на човечките си­нови ќе им се простат сите гревови и хули, какви и да бидат тие;

²⁹но, кој похули на Светиот Дух, нему нема да му се прости никогаш, а ќе биде виновен пред вечниот суд.“

³⁰Зашто велеа: „Нечист дух има во Него.“

³¹И дојдоа мајка Му и браќата Не­го­ви, па, стоејќи надвор, порачаа да Го викнат.

³²А околу Него седеше народ, и Му рекоа: „Ете, мајка Ти и браќата Твои, и сес­трите Твои, надвор се и Те бараат.“

³³А Тој им одговори, велејќи: „Која е Мојата мајка и кои се браќата Мои?“

³⁴Па, упатувајќи поглед кон оние што седеа околу Него, рече: „Еве ги Мојата мајка и Моите браќа.

³⁵Зашто оној, кој ја исполнува волјата Божја, тој Ми е брат, и сестра, и мајка!“