1 Corinthians 15— 2006

¹Браќа, ви напоменувам за Еван­гелието, Кое ви го проповедав, а кое вие го примивте и во Кое стоите.

²Преку Него и се спасувате, ако Го држите како што ви проповедав, освен ако не сте поверувале напразно.

³Ви го предадов најнапред она што го бев и примил, дека Христос умре за на­шите гревови, според Писмата;

⁴дека Тој беше погребан и дека на третиот ден воскресна, според Писмата,

⁵и дека му се јави на Кифа и потоа на Дванаесетте;

⁶после им се јави еднаш на повеќе од петстотини браќа, од кои повеќето се живи и до денес, а некои починаа;

⁷потоа му се јави на Јаков, и потоа на сите апостоли,

⁸а по сите, најпосле ми се јави и мене, како на некое недоносче,

⁹зашто јас сум најмалиот од апостолите и не сум достоен да се наречам апостол, бидејќи ја гонев Божјата црк­ва.

¹⁰Со благодатта на Бога сум тоа што сум, и Неговата благодат, која е во ме­не, не беше напразна, но повеќе се пот­рудив од сите нив; само не јас, туку Божјата благодат, која е со мене.

¹¹И така, било јас, или тие, така про­поведаме, и вие така поверувавте.

¹²И ако се проповеда дека Христос воскреснал од мртвите, како тогаш не­кои меѓу вас велат дека немало воскресение на мртвите?

¹³А штом нема воскресение на мрт­вите, тогаш и Христос не воскреснал;

¹⁴ако, пак, Христос не воскреснал, тогаш напразна е нашата проповед, празна е и вашата вера.

¹⁵Би се покажале како лажни сведоци Божји, бидејќи сведочевме против Бога дека Го воскреснал Христос, Кого што не Го воскреснал, ако навистина мрт­ви­те не воскреснуваат.

¹⁶Зашто, ако мртвите не воскреснува­ат, и Христос не воскреснал;

¹⁷ако, пак, Христос не воскреснал, напразна е верата ваша; вие сте уште во своите гревови;

¹⁸тогаш и оние, што умреле за Хрис­тос, пропаднале.

¹⁹И, ако само во овој живот се надева­ме на Христос, тогаш сме ние најбедни од сите луѓе.

²⁰Но, ете, Христос воскресна од мрт­вите, и со тоа стана првина за упокоените.

²¹Бидејќи смртта дојде преку чо­ве­кот, така и воскресението од мртвите, стана преку Човек.

²²И како што по Адам сите умираат, така и во Христос сите ќе бидат ожи­ве­ани;

²³но секој по свој ред: Христос е пр­виот плод; потоа, при Неговото доа­ѓа­ње, ќе воскреснат сите што се Хрис­тови.

²⁴А потоа ќе биде крајот, кога ќе Му го предаде на Бога и Отецот царството, односно кога ќе уништи секое началство, секоја власт и сила.

²⁵Бидејќи Тој треба да царува „додека не ги стави под нозете Свои сите непријатели.“

²⁶А како последен непријател ќе биде уништена смртта,

²⁷зашто „сите ги покори под нозете Негови“; а кога се вели: „Сѐ Му е Нему покорено“, очевидно е дека се изоставува Оној, Кој Му потчини сѐ.

²⁸Кога, пак, ќе Му биде потчинето сѐ, тогаш и Самиот Син ќе Му се потчини на Оној, Кој Му потчини сѐ, за да биде Бог сѐ во сѐ.

²⁹Инаку, што ќе направат оние, кои се крштаваат за мртвите? Ако мртвите не воскреснуваат, зошто тие тогаш се крштаваат за нив?

³⁰Зошто, пак, и ние секој час се под­ложуваме на опасност?

³¹Секој ден умирам, браќа, се колнам во пофалбата ваша, која ја имам во Христос Исус, нашиот Господ.

³²Ако во Ефес, човечки речено, се борев со ѕверови, каква е мојата полза? Ако мртвите не воскреснуваат — „Да ја­деме и да пиеме, бидејќи утре ќе ум­ре­ме!“

³³Не лажете се: „Лошите зборови ги расипуваат добрите обичаи!“

³⁴Освестете се еднаш како треба, па не грешете! Зашто некои од вас не зна­ат за Бога — за ваш срам го велам ова.

³⁵Но ќе рече некој: како ќе воскреснат мртвите и во какво тело ќе дојдат?

³⁶Безумниче, тоа што го сееш ти, не­ма да оживее, ако не умре.

³⁷А кога сееш, не го сееш телото, кое треба да настане, туку голо зрно, на пример пченично или некое друго;

³⁸но Бог му дава тело, какво што са­ка, и тоа на секое семе негово сопствено тело.

³⁹Не е секое тело исто тело: друго е телото на човек, друго е телото на жи­вотно, друго на риба, друго на птица.

⁴⁰Има тела небесни и тела земни, но друг е блесокот на небесните и друг на земните;

⁴¹друг е блесокот на сонцето; друг е блесокот на месечината, инаков е, пак, на ѕвездите; па и ѕвезда од ѕвезда по блесокот се разликува.

⁴²Така е и со воскресението на мрт­ви­те: се сее за распаѓање; воскреснува во нераспаѓање;

⁴³се сее во бесчестие — воскреснува во слава; се сее во немоќ — воскреснува во сила;

⁴⁴се сее тело душевно — воскреснува тело духовно. Ако има тело душевно, има и тело духовно.

⁴⁵Па така е и напишано: „Првиот чо­век Адам стана жива душа“, а последниот Адам — животворен дух.

⁴⁶Но не е прво духовното, туку ду­шев­­ното, а потоа духовното.

⁴⁷Првиот човек е од земја, земјен; вториот човек е Господ од небото.

⁴⁸Каков е земјениот, такви се и земје­ните; и каков е Небесниот, такви се и небесните;

⁴⁹и како што го носиме ликот на земјениот, така ќе го носиме и образот на Небесниот.

⁵⁰А ова ви го велам, браќа, дека телото и крвта не можат да го наследат цар­ството Божјо, ниту распадливоста ја наследува нераспадливоста.

⁵¹Еве, тајна ви кажувам; сите нема да се упокоиме, туку сите ќе се измениме,

⁵²одеднаш, за еден миг на око, на пос­ледната труба: зашто ќе затруби, и мрт­вите ќе воскреснат нераспадливо, а ние ќе се измениме;

⁵³зашто распадливото треба да се об­лече во нераспадливост, а смртното — да се облече во бесмртност.

⁵⁴А кога ова распадливо ќе се облече во нераспадливост, и она смртното — во бесмртност, тогаш ќе се збидне зборот напишан: „Победата ја проголта смртта.“

⁵⁵„О, смрт, каде ти е осилката? О, смрт, каде ти е победата?“

⁵⁶Осилото на смртта е гревот, а силата на гревот е Законот.

⁵⁷Да Му благодариме на Бога, Кој ни дарува победа преку нашиот Господ Исус Христос.

⁵⁸И така, браќа мои возљубени, би­де­те постојани, непоколебливи и секогаш богати во делото Господово, знаејќи де­ка трудот ваш пред Господ нема да биде залуден.