1 Chronicles 21— 2006

¹Се крена сатаната против Израел и го поттикна Давид да ги преброи Израелците.

²И Давид му рече на Јоав и на начал­ниците народни: „Одете, пребројте ги Израелците од Вирсавија до Дан, и соопштете ми за да го знам нивниот број.“

³Јоав рече: „Да го намножи Господ народот Свој стопати повеќе, отколку што е! Сите тие, господаре мој, царе, нели се слуги на мојот господар? Зошто го бара тоа мојот господар? Зошто тоа да му стане причина за вина на Израел?“

⁴Но царскиот збор надвладеа над Јоав. И отиде Јоав, та го обиколи сиот Израел, и дојде во Ерусалим.

⁵И му даде Јоав на Давид список на преброениот народ. Сите Израелци беа еден милион и сто илјади мажи мечо­носци, и Јудејци четиристотини и се­думдесет илјади мечоносци.

⁶А левитите и Венијаминовите пл­е­миња не ги преброи со нив, зашто царскиот збор му беше одвратен на Јоав.

⁷Тоа нешто Му беше мрско на Бога, и Тој го порази Израел.

⁸И Давид Му рече на Бога: „Многу згрешив, што го направив тоа. Сега прости му ја вината на Твојот слуга, зашто постапив многу неразумно.“

⁹И му рече Господ на Гад, јасновидецот Давидов:

¹⁰„Оди и кажи му на Давид: вака вели Господ: три казни ти предлагам; избери си една од нив, и Јас ќе ја испратам врз тебе.“

¹¹Дојде Гад кај Давид и му рече: „Така вели Господ, избери си:

¹²‚или три години глад, или три ме­сеци да бидеш прогонуван од твоите непријатели, и мечот на твоите не­пријатели да се допира до тебе; или три дена мечот Господов и помор по земјата и ангел Господов да убива по сите предели на Израел.‘ И така, види што да Му одговорам на Оној, Кој ме испрати со овие зборови.“

¹³Давид му одговори на Гад: „Многу ми е тешко, но подобро да паднам во рацете на Господ, зашто милосрдието Негово е многу големо; само да не паднам во рацете човечки.“

¹⁴И испрати Господ помор на Израел, и умреа седумдесет илјади души Израелци.

¹⁵Па го испрати Господ ангелот во Ерусалим, за да го истребува. И кога почна да го истребува, Господ виде и се нажали поради тоа зло, и му рече на ангелот истребител: „Доста! Сега спуш­ти ја раката своја!“ А ангелот тогаш стоеше над гумното на Јеву­сиецот Орнан.

¹⁶Давид ги крена очите и го виде ангелот Господов како стои меѓу небо­то и земјата со гол меч во раката негова, протегнат над Ерусалим; и падна Давид ничкум со началниците, покрие­ни со вреќишта.

¹⁷И Му рече Давид на Господ: „Нели јас наредив да го пребројат народот? Јас згрешив, јас направив зло, а овие овци што направиле? Господи, Боже мој! Не­ка биде Твојата рака врз мене и врз мојот татков дом, а не врз Твојот народ, за да го погубиш.“

¹⁸И ангелот Господов му рече на Гад, за да му каже на Давид: „Нека дојде Да­вид и нека постави жртвеник на Господ врз гумното на Јевусиецот Орнан.“

¹⁹Давид отиде, според зборовите на Гад, кој му говореше од името Госпо­дово.

²⁰Орнан се сврте, го виде ангелот, а четворицата синови негови се сокрија. Орнан тогаш вршеше пченица.

²¹Дојде Давид кај Орнан. Орнан, от­како погледа и го виде Давид, излезе од гумното и му се поклони на Давид ничкум до земја.

²²Давид му рече на Орнан: „Дај ми го местото на гумново, јас ќе Му изградам на него жртвеник на Гос­под; дај ми го за онолку колку што чини, за да се прекине истребувањето на народот.“

²³Орнан му одговори на Давид: „Земи го: нека мојот цар-господар прави што му е волја; еве, ги давам и воловите за сепаленици, и плуговите за дрва, и пче­ницата — за принос; сето тоа го давам како дар.“

²⁴Царот Давид му рече на Орнан: „Не, јас сакам да го купам тоа од тебе за онолку колку што чини, зашто нема да Му принесувам на Господ твој имот и нема да принесувам сепаленици од нешто, земено како подарок.“

²⁵И Давид му даде на Орнан за она место шестотини шекели злато.

²⁶Па Му изгради Давид таму жртве­ник на Господ и Му принесе сепаленици и помирителни жртви; и Го призва Господа, и Тој го послуша, испраќајќи оган од небото врз жртвеникот за сепаленици.

²⁷Тогаш Господ му рече на ангелот: „Врати го мечот свој во ножницата негова!“

²⁸Во тоа време Давид, откако виде дека Господ го послуша на гумното на Јевусиецот Орнан, таму принесе жртва.

²⁹А Господовата скинија, што беше ја направил Мојсеј во пустината, и жртве­никот за сепаленици во тоа време се најдоа на Гаваонското возви­шение.

³⁰И Давид не можеше да оди таму, за да Го побара Бога, зашто беше уплашен од мечот на ангелот Господов.