1Крај реките вавилонски – таму седевме и плачевме, кога ќе се сетевме на Сион;
2на врбите, среде Вавилон, ги закачивме нашите харфи.
3Зашто таму, оние што нѐ заробија и кои нѐ одведоа, побараа од нас радосна песна, велејќи ни: »Пејте ни од песните сионски!«
4Како да запееме Господова песна на туѓа земја?
5Ако Те заборавам тебе, Ерусалиме, – нека ме заборави мојата десница,
6нека се залепи јазикот мој за непцето мое, ако не те помнам, ако не го поставам Ерусалим над секоја моја радост.
7Сети се, Господи, на синовите Едомови, во денот на Ерусалим, кога тие говореа: »Разрушете, разрушете го до темелите негови!«
8Ќерко вавилонска, опустошителко, блажен е оној, што ќе ти врати за делото што ни го направи!
9Блажен е оној што ќе ги заграби и ќе ги разбие од камен децата твои.