1Кон Господа повикав во маката своја, и Он ме услиши.
2Господи, избави ја душата моја од неправедна уста и од јазик лукав.
3Што ќе Ти даде Тебе и што ќе Ти придаде лукавиот јазик?
4Изострени стрели на силник, разгорени со пустински јаглен.
5Тешко мене, бидејќи привремениот престој ми се продолжи, се вселив во шаторите кидарски.
6Долго живееше душата моја со оние што го мразат мирот.
7Јас бев мирољубив: но кога им зборував, тие војуваа против мене без причина.