1Кога Израилот излезе од Египет, домот Јаковов – од туѓ народ,
2Јудеја стана Божјо светилиште, Израилот област Негова.
3Морето виде и избега; Јордан се врати назад.
4Горите се разиграа како овни, и ритчињата – како јаганца.
5Што ти стана тебе море, па бегаш, и тебе, Јордане, па назад се враќаш?
6Зашто се разигравте, гори, како овни, и вие, ритчиња, како јаганца?
7Трепери земјата пред лицето на Господа, пред лицето на Бога Јаковов,
8Кој камен претвора во водно езеро и карпа – во воден извор.
9Не нам, Господи, не нам, туку на Своето име дај му слава, заради Твојата милост, заради Твојата вистина,
10да не речат незнабожците: »Па каде е нивниот Бог?«
11Нашиот Бог е горе на небото; на небесата и на земјата врши сѐ, што сака.
12А идолите на незнабожците се сребро и злато, дело на човечки раце:
13уста имаат а не зборуваат, очи имаат но не гледаат;
14имаат уши, но не слушаат; имаат ноздри, но не мирисаат;
15раце имаат, но не пипаат; нозе имаат, но не одат; тие не пуштаат глас од грлото свое.
16Слични на нив нека бидат оние што ги прават, такви и оние што се надеваат на нив.
17Доме Израилев, надевај се на Господа; Он е наш помошник и заштитник.
18Доме Аронов, надевај се на Господа; Он е наш помошник и заштитник.
19Оние кои се бојат од Господа, се надеваат на Господа; он е нивни помошник и заштитник.
20Господ се сеќава на нас и нѐ благословил, го благословил домот Израилев, го благословил домот Аронов,
21ги благословил оние, кои се бојат од Господа, мали и големи.
22Нека ви придаде Господ вам повеќе, вам и на вашите деца.
23Благословени да сте од Господа, Кој го создаде небото и земјата.
24Небото е Господово небо, а земјата Он им ја даде на синовите човечки.
25Не мртвите ќе Те слават, Господи, ниту оние, што слегуваат во ад,
26туку ние живите ќе го благословуваме Господа отсега и засекогаш.