1Psalmus David, Filiorum Ionadab, et eorum, qui primi captivi ducti sunt. In te Domine speravi, non confundar in aeternum:
2in iustitia tua libera me, et eripe me. Inclina ad me aurem tuam, et salva me.
3Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum: ut salvum me facias, Quoniam firmamentum meum, et refugium meum es tu.
4Deus meus eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis et iniqui:
5Quoniam tu es patientia mea Domine: Domine spes mea a iuventute mea.
6In te confirmatus sum ex utero: de ventre matris meae tu es protector meus: In te cantatio mea semper:
7tamquam prodigium factus sum multis: et tu adiutor fortis.
8Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam: tota die magnitudinem tuam.
9Ne proiicias me in tempore senectutis: cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.
10Quia dixerunt inimici mei mihi: et qui custodiebant animam meam, consilium fecerunt in unum,
11Dicentes: Deus dereliquit eum, persequimini, et comprehendite eum: quia non est qui eripiat.
12Deus ne elongeris a me: Deus meus in auxilium meum respice.
13Confundantur, et deficiant detrahentes animae meae: operiantur confusione, et pudore qui quaerunt mala mihi.
14Ego autem semper sperabo: et adiiciam super omnem laudem tuam.
15Os meum annunciabit iustitiam tuam: tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam,
16introibo in potentias Domini: Domine, memorabor iustitiae tuae solius.
17Deus docuisti me a iuventute mea: et usque nunc pronunciabo mirabilia tua.
18Et usque in senectam et senium: Deus ne derelinquas me, Donec annunciem brachium tuum generationi omni, quae ventura est: Potentiam tuam,
19et iustitiam tuam Deus usque in altissima, quae fecisti magnalia: Deus quis similis tibi?
20Quantas ostendisti mihi tribulationes multas, et malas: et conversus vivificasti me: et de abyssis terrae iterum reduxisti me:
21Multiplicasti magnificentiam tuam: et conversus consolatus es me.
22Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam: Deus psallam tibi in cithara, sanctus Israel.
23Exultabunt labia mea cum cantavero tibi: et anima mea, quam redemisti.
24Sed et lingua mea tota die meditabitur iustitiam tuam: cum confusi et reveriti fuerint qui quaerunt mala mihi.