1In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus.
2[Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!
3Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini; cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.
4Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos: altaria tua, Domine virtutum, rex meus, et Deus meus.
5Beati qui habitant in domo tua, Domine; in scula sculorum laudabunt te.
6Beatus vir cujus est auxilium abs te: ascensiones in corde suo disposuit,
7in valle lacrimarum, in loco quem posuit.
8Etenim benedictionem dabit legislator; ibunt de virtute in virtutem: videbitur Deus deorum in Sion.
9Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam; auribus percipe, Deus Jacob.
10Protector noster, aspice, Deus, et respice in faciem christi tui.
11Quia melior est dies una in atriis tuis super millia; elegi abjectus esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.
12Quia misericordiam et veritatem diligit Deus: gratiam et gloriam dabit Dominus.
13Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia: Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te.]