1In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava.
2[Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me.
3Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum; sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
4Et anima mea turbata est valde; sed tu, Domine, usquequo?
5Convertere, Domine, et eripe animam meam; salvum me fac propter misericordiam tuam.
6Quoniam non est in morte qui memor sit tui; in inferno autem quis confitebitur tibi?
7Laboravi in gemitu meo; lavabo per singulas noctes lectum meum: lacrimis meis stratum meum rigabo.
8Turbatus est a furore oculus meus; inveteravi inter omnes inimicos meos.
9Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem, quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
10Exaudivit Dominus deprecationem meam; Dominus orationem meam suscepit.
11Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei; convertantur, et erubescant valde velociter.]