1In finem, pro octava. Psalmus David.
2[Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminut sunt veritates a filiis hominum.
3Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.
4Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.
5Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est?
6Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo.
7Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terr, purgatum septuplum.
8Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in ternum.
9In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.]