1[Audite me, qui sequimini quod justum est, et quritis Dominum; attendite ad petram unde excisi estis, et ad cavernam laci de qua prcisi estis.
2Attendite ad Abraham, patrem vestrum, et ad Saram, qu peperit vos: quia unum vocavi eum, et benedixi ei, et multiplicavi eum.
3Consolabitur ergo Dominus Sion, et consolabitur omnes ruinas ejus: et ponet desertum ejus quasi delicias, et solitudinem ejus quasi hortum Domini. Gaudium et ltitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis.
4Attendite ad me, popule meus, et tribus mea, me audite: quia lex a me exiet, et judicium meum in lucem populorum requiescet.
5Prope est justus meus, egressus est salvator meus, et brachia mea populos judicabunt; me insul exspectabunt, et brachium meum sustinebunt.
6Levate in clum oculos vestros, et videte sub terra deorsum: quia cli sicut fumus liquescent, et terra sicut vestimentum atteretur, et habitatores ejus sicut hc interibunt: salus autem mea in sempiternum erit, et justitia mea non deficiet.
7Audite me, qui scitis justum, populus meus, lex mea in corde eorum: nolite timere opprobrium hominum, et blasphemias eorum ne metuatis:
8sicut enim vestimentum, sic comedet eos vermis, et sicut lanam, sic devorabit eos tinea: salus autem mea in sempiternum erit, et justitia mea in generationes generationum.
9Consurge, consurge, induere fortitudinem, brachium Domini! consurge sicut in diebus antiquis, in generationibus sculorum. Numquid non tu percussisti superbum, vulnerasti draconem?
10numquid non tu siccasti mare, aquam abyssi vehementis; qui posuisti profundum maris viam, ut transirent liberati?
11Et nunc qui redempti sunt a Domino, revertentur, et venient in Sion laudantes, et ltitia sempiterna super capita eorum: gaudium et ltitiam tenebunt; fugiet dolor et gemitus.
12Ego, ego ipse consolabor vos. Quis tu, ut timeres ab homine mortali, et a filio hominis qui quasi fnum ita arescet?
13Et oblitus es Domini, factoris tui, qui tetendit clos et fundavit terram; et formidasti jugiter tota die a facie furoris ejus qui te tribulabat, et paraverat ad perdendum. Ubi nunc est furor tribulantis?
14Cito veniet gradiens ad aperiendum; et non interficiet usque ad internecionem, nec deficiet panis ejus.
15Ego autem sum Dominus Deus tuus, qui conturbo mare, et intumescunt fluctus ejus: Dominus exercituum nomen meum.
16Posui verba mea in ore tuo, et in umbra manus me protexi te, ut plantes clos, et fundes terram, et dicas ad Sion: Populus meus es tu.]
17[Elevare, elevare, consurge, Jerusalem, qu bibisti de manu Domini calicem ir ejus; usque ad fundum calicis soporis bibisti, et potasti usque ad fces.
18Non est qui sustentet eam, ex omnibus filiis quos genuit; et non est qui apprehendat manum ejus, ex omnibus filiis quos enutrivit.
19Duo sunt qu occurrerunt tibi; quis contristabitur super te? Vastitas, et contritio, et fames, et gladius; quis consolabitur te?
20Filii tui projecti sunt, dormierunt in capite omnium viarum sicut oryx illaqueatus, pleni indignatione Domini, increpatione Dei tui.
21Idcirco audi hoc, paupercula, et ebria non a vino.
22Hc dicit dominator tuus Dominus, et Deus tuus, qui pugnabit pro populo suo: Ecce tuli de manu tua calicem soporis, fundum calicis indignationis me: non adjicies ut bibas illum ultra.
23Et ponam illum in manu eorum qui te humiliaverunt, et dixerunt anim tu: Incurvare, ut transeamus; et posuisti ut terram corpus tuum, et quasi viam transeuntibus.]