1Երբ Տէրը Սիօնին գերութիւնը դարձուց, Երազ տեսնողներու՝ ՝ պէս եղանք։
2Այն ժամանակ մեր բերանը խնդութիւնով լեցուեցաւ Ու մեր լեզուն՝ ցնծութիւնով։ Այն ժամանակ հեթանոսներուն մէջ ըսին. «Տէրը մեզի համար մեծ բաներ ըրաւ»։
3Տէրը մեզի համար մեծ բաներ ըրաւ Ու մենք ուրախացանք։
4Ո՛վ Տէր, դարձուր մեր գերութիւնը Հարաւի առուներուն պէս։
5Անոնք որ արցունքով կը ցանեն, Ցնծութիւնով պիտի հնձեն։
6Ան որ լալով կ’երթայ, Ցանելու սերմը տանելով, Անշուշտ ցնծութեամբ ետ պիտի դառնայ, Իր ցորենի խուրձերը բերելով։