Psalms 105— WARMB

¹Գոհացէ՛ք Տէրոջմէն, անոր անունը կանչեցէ՛ք, Անոր գործերը ժողովուրդներուն մէջ պատմեցէ՛ք։

²Երգեցէ՛ք անոր, սաղմոս ըսէ՛ք անոր, Պատմեցէ՛ք անոր բոլոր հրաշքները։

³Անոր սուրբ անունովը հպարտացէ՛ք։ Տէրը խնդրողներուն սիրտը թող ուրախ ըլլայ։

⁴Տէրը ու անոր զօրութիւնը խնդրեցէ՛ք, Ամէն ժամանակ անոր երեսը փնտռեցէ՜ք.

⁵Յիշեցէ՛ք անոր ըրած հրաշքները, Անոր նշանները ու բերնին դատաստանները։

⁶Ո՛վ անոր ծառային՝ Աբրահամին՝ սերունդ, Ո՛վ Յակոբի որդիներ, անոր ընտրեալները։

⁷Եհովան ինքն է մեր Աստուածը. Անոր դատաստանները բոլոր երկրի մէջ են։

⁸Անիկա իր ուխտը յաւիտեան կը յիշէ Ու իր պատուիրած խօսքը՝ մինչեւ հազար ազգ.

⁹Այն ուխտը որ Աբրահամին ըրաւ Ու իր երդումը որ Իսահակին ըրաւ,

¹⁰Յակոբին ալ հաստատեց զանիկա՝ օրէնք մը ըլլալու Ու Իսրայէլին՝ իբրեւ յաւիտենական ուխտ մը,

¹¹Ըսելով. «Քեզի պիտի տամ Քանանի երկիրը, Ձեր ժառանգութեան վիճակը»։

¹²Երբ անոնք սակաւաթիւ էին, Քիչուոր ու պանդուխտ՝ անոր մէջ

¹³Ու մէկ ազգէ ուրիշ ազգի գացին, Մէկ թագաւորութենէ ուրիշ ժողովուրդի,

¹⁴Անիկա մէկո՛ւն թող չտուաւ, որ զանոնք նեղէ. Թագաւորներ ալ յանդիմանեց անոնց համար,

¹⁵Ըսելով. «Իմ օծեալներուս մի՛ դպչիք Ու իմ մարգարէներուս չարութիւն մի՛ ընէք»։

¹⁶Երբ սով բերաւ երկրի վրայ, Հացին բոլոր զօրութիւնը կոտրեց։

¹⁷Անոնց առջեւէն մարդ ղրկեց, Յովսէփը՝ որ ծառայութեան ծախուեցաւ։

¹⁸Անոր ոտքերը կապանքով նեղեցին, Անոր անձը երկաթի մէջ դրուեցաւ՝

¹⁹Մինչեւ այն ժամանակ, երբ անոր խօսքը եկաւ, Տէրոջը խօսքը փորձեց զանիկա։

²⁰Թագաւորը ղրկեց ու արձակեց զանիկա։ Ժողովուրդներուն իշխանը ազատեց զանիկա։

²¹Իր տանը վրայ տէր կեցուց զանիկա Եւ իր բոլոր ունեցածին վրայ՝ իշխան,

²²Որպէս զի անոր իշխանները իր ուզածին պէս կապէ Ու անոր ծերերը իմաստուն ընէ։

²³Իսրայէլ Եգիպտոս եկաւ Ու Յակոբ պանդուխտ եղաւ Քամի երկրին մէջ։

²⁴Տէրը իր ժողովուրդը խիստ շատցուց Ու զանոնք իրենց թշնամիներէն աւելի զօրաւոր ըրաւ։

²⁵Անոնց սիրտը դարձուց, որպէս զի իր ժողովուրդը ատեն Ու իր ծառաներուն նենգութիւն ընեն։

²⁶Իր ծառան Մովսէսը ղրկեց Եւ իր ընտրած Ահարոնը,

²⁷Որոնք անոնց մէջ իր նշանները ըրին Ու հրաշքներ՝ Քամի երկրին մէջ։

²⁸Խաւար ղրկեց ու խաւարեցուց Եւ անոր խօսքին դէմ չկեցան։

²⁹Անոնց ջուրերը արիւնի դարձուց Ու անոնց ձուկերը սպաննեց։

³⁰Անոնց երկիրը առատօրէն գորտեր դուրս բերաւ, Մինչեւ անոնց թագաւորներուն ներքին սենեակներուն մէջ։

³¹Ըսաւ՝ ու շանաճանճը եւ մուները Անոնց բոլոր սահմաններուն մէջ եկան։

³²Անձրեւի տեղ կարկուտ տուաւ անոնց Ու կրակի բոցեր՝ անոնց երկրին մէջ։

³³Անոնց որթատունկերը ու թզենիները զարկաւ Եւ անոնց սահմաններուն ծառերը կոտրտեց։

³⁴Ըսաւ՝ ու եկան մարախը Եւ ջորեակը՝ առանց համրանքի,

³⁵Որոնք անոնց երկրին մէջի բոլոր խոտը Եւ անոնց արտերուն պտուղը կերան։

³⁶Անոնց երկրին բոլոր անդրանիկները Ու անոնց բոլոր զօրութեանը սկիզբը զարկաւ։

³⁷Զանոնք ոսկիով ու արծաթով հանեց Ու անոնց ցեղերուն մէջ տկար մարդ չկար։

³⁸Եգիպտոս ուրախացաւ անոնց դուրս ելլելուն, Վասն զի անոնց ահը իրենց վրայ ինկած էր։

³⁹Ցորեկը ՝ հովանի ըլլալու համար ամպ Ու գիշերը՝ լոյս տալու համար կրակ տարածեց։

⁴⁰Խնդրեցին ու լորամարգիներ բերաւ Ու երկնքի հացով կշտացուց զանոնք։

⁴¹Վէմը պատռեց ու ջուրերը վազեցին, Գետի պէս հոսեցան չոր տեղերուն մէջէն։

⁴²Վասն զի իր սուրբ խոստումը յիշեց, Որ իր Աբրահամ ծառային ըրեր էր ։

⁴³Ժողովուրդը ցնծութիւնով հանեց Եւ իր ընտրածները՝ ուրախութիւնով։

⁴⁴Հեթանոսներուն երկիրները անոնց տուաւ Եւ անոնք ժողովուրդներուն վաստակները ժառանգեցին,

⁴⁵Որպէս զի անոր պատուիրանքները պահեն Ու անոր օրէնքները կատարեն։ Ալէլուիա՜։